در هر خانه ای، آشپزخانه را نمی توان از دست داد، اما لحظه خرید، هم از نظر طراحی و هم از نظر اقتصادی، بسیار سخت است و واقعاً توجه قابل توجهی را می طلبد. در حال حاضر هزاران تنوع، امکان، انتخاب وجود دارد که می تواند باعث شود ما غذاهایمان را دوست داشته باشیم و برایمان مفید باشند یا برعکس نیازها و سلیقه های ما را منعکس نکنند. برای اینکه آماده در مقابل فروشنده یا طراح مورد اعتماد خود حاضر شوید، مفید است که ابتدا یک سری سوالات در مورد همه چیزهایی که نیاز داریم و آنچه می خواهیم در احتمالاً گران ترین و مفیدترین کابینت در کل خانه خود داشته باشیم از خود بپرسید.

این عمل اکنون برای همه شناخته شده است: ما از طراحی کلی خانه شروع می کنیم، ابعاد کلی را محاسبه می کنیم، بهترین چیدمان آشپزخانه خود را تعیین می کنیم، سبک، رنگ، تکمیل را مشخص می کنیم، سپس به انتخابی مربوط به لوازم خانگی می پردازیم. این کمابیش رویه ای است که همه دنبال می کنند. با این حال، جنبه ای وجود دارد که به اندازه موارد ذکر شده در بالا مهم است، که باید بسیار مورد توجه قرار گیرد و در عوض حتی تجهیزات داخلی آشپزخانه ما، فراموش هم می شود.

 

نحوه تصمیم گیری در مورد تجهیزات داخلی و لوازم جانبی آشپزخانه

در واقع، آشپزخانه های مدولار مدرن تعداد بی نهایت چیدمان داخلی و طیف وسیعی از تجهیزات و لوازم جانبی را به منظور تسهیل استفاده از خود کابینت و وسایل موجود در آنها ایجاد می کنند. اما برای ادامه انتخاب آنها ابتدا لازم است چند نکته ضروری را کاملاً مشخص کرده باشید تا دچار اشتباه نشوید.

  1. آیا اتصالات آب و گاز از قبل آماده شده است؟ برای طراحی صحیح فضای داخلی آشپزخانه مدولار و همچنین "آرایش" آن در محیط، شناسایی موقعیت دقیق هر دو ضروری است، زیرا با توجه به چیدمان واحدهای پخت و پز و شستشو الزام آور هستند. و همچنین لوازم جانبی قابل ترکیب با آنها. نمادین ترین مورد در این زمینه بدون شک مربوط به اندازه سینک است که اگر بتوان آن را به اندازه مناسب - هم از نظر موقعیت و هم از نظر اندازه - تخصیص داد، در نتیجه می تواند شامل لوازم مهمی مانند سبدها و سطل ها برای جمع آوری زباله های جداگانه باشد. برعکس، اگر لزوماً باید در ابعاد باشد و در موقعیت‌های مشخص و اجباری درج شود، هر کس از آن استفاده کند احتمالاً مجبور است برخی از این لوازم را نداشته باشد.
  2. فضا بزرگ است یا کوچک؟ همیشه توصیه می شود که بسته به اندازه ای که در دسترس دارید، فرصت قرار دادن برخی لوازم و تجهیزات را در داخل آشپزخانه ارزیابی کنید: بسیاری از عناصری که برای تسهیل استفاده از کابینت آشپزخانه ایجاد می شوند، دقیقاً برای اجازه استفاده از آنها در جایی ساخته شده اند که فضا برای انجام آن وجود دارد. تلاش برای قرار دادن لوازم جانبی خاص در اتاق های خیلی باریک یا در مبلمان کوچک از نظر اندازه اغلب بسیار معکوس است.

در واقع، موقعیت‌های زیادی وجود دارد که در آن‌ها بهتر است از تمایل خود به فناوری دست بکشید، نه اینکه خطر ناتوانی یا دانستن اینکه چگونه از آن در بهترین حالت استفاده کنید. برای این کار باید بسیار مراقب باشیم که چه چیزی می خریم و چگونه می خواهیم از آن استفاده کنیم. یک مثال بالاتر از همه: آبکش ظرف. چند نفر از ما با وجود این که می دانیم تقریباً هرگز از آن برای نگهداری ظروف مرطوب استفاده نمی کنیم، قفسه ظرف می خریم؟ اغلب این اتفاق می افتد زیرا هنوز هم مفید تلقی می شود که همه ظروف و لیوان های مورد استفاده هر روز را در دسترس داشته باشید، اما همیشه اینطور نیست. بنابراین مسئله عادت ها و دیدگاه هاست. وقتی صحبت از آشپزخانه های مدولار می شود، مانند هر نوع کابینت دیگری، همه چیز برای همه خوب نیست و بالعکس. برای این کار لازم است این «سوالات» معروفی را که در حال حاضر فهرست می کنیم از خود بپرسیم.

3. آیا به چیزی بیش از «قفسه» یا «ظروف کاربردی» نیاز داریم؟ هر آشپزخانه باید بتواند عملکردهای متعددی را انجام دهد که گاهی اوقات بسیار متفاوت از یکدیگر است، بسته به نحوه استفاده ما. به عنوان مثال، اگر ظروف زیادی دارید به تعداد بیشتری هم فضا برای ظروف نیاز دارید. پشتیبانی برای هر نیاز خاص، لوازم جانبی متعددی در حال حاضر در دسترس هستند که می توانند هم نگهداری اشیا و مواد غذایی و هم استفاده از آنها را در طی عملیات پخت و پز بهبود بخشند. با این حال، برای هر یک از آنها فضای خاصی لازم است که ضروری است پیش از این با فروشنده مورد اعتماد خود یا با طراح خود تعریف کنید.
آیا ما ترجیح می دهیم یک هود "زیبایی" روکار داشته باشیم یا یک "توکار"؟ هرکسی که به طور حرفه ای آشپزخانه را طراحی می کند می داند که از نظر فضای داخلی و "تصویر" تفاوت چشمگیری بین این دو نوع هود وجود دارد. اگر هود در واقع "داخلی در قسمت کابینت" یا "توکار" باشد، از همه نظر به عنوان یک تجهیزات داخلی آشپزخانه پیکربندی شده است، نه به عنوان خود یک "وسیله"، بلکه به عنوان یک "ظرف مخصوص" با ویژگی های خاص بنابراین انتخاب بسیار مهمی است، زیرا می تواند دو جنبه اساسی هر آشپزخانه، یعنی زیبایی و کاربردی را تعیین کند. برای مثال برخی این انتخاب را با توجه به وجود یا عدم وجود لوله تخلیه دود در اتاق در مجاورت خود هود تعیین می کنند. با این حال، در این مورد، مهم است که بدانید در حال حاضر مدل‌های هود بسیار کارآمدی در بازار وجود دارد که با داشتن یک واحد فیلتر و یک الکترو فن پیشرفته، واقعاً می‌توانند بدون لوله هواکش نسبی کار کنند. تا آنجا که به هودهای داخلی مربوط می شود، تجهیزات داخلی اختصاصی نسبتاً کمی هستند و تقریباً همیشه محدود به یک سری محفظه های پراکنده با قفسه ها هستند که در بالا و جانبی (در صورت امکان) به موتور و لوله تنفسی قرار می گیرند. این اتاق ها، اگرچه ساده و تقریباً همیشه فاقد لوازم جانبی خاص هستند، اما در واقع اغلب برای مدیریت خوب کابینت آشپزخانه ضروری هستند. موقعیت آنها (درست بالای اجاق گاز) در واقع آنها را برای همه آن اشیا یا غذاهایی که ممکن است در حین پختن ظروف کاملا ضروری باشند بسیار مفید می کند.

4.بین در، کشو و سبد کابینت چه چیزی بهتر است؟ این که امروزه تقریبا به عنوان یک معضل در نظر گرفته می شود که بیش از هر چیز دیگری به زیبایی آشپزخانه مدولار در حال طراحی مربوط می شود، در واقع جنبه ای نزدیک تر به کارکردهای خاص کابینت است. در واقع، ما در مورد عناصر کانتینری صحبت می کنیم که با وجود تفاوت در سیستم باز کردنشان، در هر صورت باید برای ذخیره چیزی استفاده شوند: این دلیلی است که باید در انتخاب تعیین کننده باشد زیرا همانطور که به خوبی خواهیم دید. در این مقاله، هر شی، هر غذا و هر وسیله ای که قصد دارید در آشپزخانه نگهداری کنید، روشی بهتر از سایرین برای نگهداری و آماده شدن برای استفاده فوری در مواقع نیاز دارد. بنابراین حتی اگر درست باشد که زیبایی شناسی یک آشپزخانه را نیز می توان از طریق درج درها یا سبدها تعیین کرد، اولین چیزی که باید مورد توجه قرار گیرد، بدون شک استفاده از این عناصر مختلف است. .
پایه ها، واحدهای دیوار و ستون ها: چه چیزی برای ما بهتر است؟ همه آشپزخانه های مدولار مدرن با برخی اقدامات متحد شده اند که برای دستیابی به حداکثر ارگونومی و محدودیت بیشتر، اکنون در هر مدل تقریباً یکسان است.

امروزه معیارهای "استاندارد" که به ارتفاعات از پیش تعریف شده، اعماق محاسبه شده به میلی متر برای دستیابی به حداکثر عملی بودن، و همچنین عرض های "مژولار" ترجمه می شوند که به لطف مدولار بودن زیاد اکثر مدل های آشپزخانه، به شما امکان می دهد هر فضای موجود را پر کنید. دقیقاً به همین دلیل، هر یک از کابینتی که آشپزخانه ما را تشکیل می‌دهند، ویژگی‌های ذاتی دارند: به عنوان مثال، واحدهای دیواری عمق کمتری دارند و از نظر ارتفاع رشد می‌کنند، بنابراین برای قرار دادن اجسام کوچک و نسبتاً سبک مناسب‌تر هستند. برعکس، پایه‌ها بسیار عمیق‌تر هستند و روی زمین قرار می‌گیرند، برای قرار دادن حتی اجسام حجیم مانند بزرگ‌ترین و سنگین‌ترین گلدان‌ها کاملاً مناسب هستند. از سوی دیگر، «ستون‌ها» زمانی که دارای لوازم خانگی نیستند، ترجیح داده می‌شوند همه چیزهایی را که با وجود بلند یا حجیم بودن، همیشه در دسترس باشند، در آن قرار دهند. در اینجا: برای هر یک از این نوع عناصر تجهیزات داخلی خاصی وجود دارد که امکان بهره برداری بهتر از ابعاد و تناسبات آنها را فراهم می کند.

5. چگونه حجم های داخلی آشپزخانه مدولار خود را با نیازهای خود متعادل کرده و تطبیق دهیم؟ عمدتاً با محاسبه دقیق آنچه نیاز داریم، آنچه را که باید ذخیره کنیم و اطمینان حاصل کنیم که با تغییر نیازهایمان، امکان تغییر آرایش نسبی داخلی کابینت نیز وجود دارد. به عنوان مثال، اگر شما عاشق غذای خوب هستید، به فضای خاصی نیاز دارید که علاوه بر کارد و چنگال معمولی، مجموعه ای از ابزارها (مانند ملاقه و وردنه) را در آن قرار دهید که در طی عملیات پخت و پز مفید باشد. . اگر به جای آن وسایل کوچک زیادی داشته باشیم، علاوه بر این که فکر می کنیم وقتی از آنها استفاده نمی کنیم کجا آنها را قرار دهیم، باید بفهمیم که آیا سطح پشتیبانی کافی داریم که بتوان از آنها استفاده کرد یا در عوض، لازم است از آنها در داخل آشپزخانه خود برای ایجاد کانترهایی که نیاز داریم استفاده کنیم.

هدف ارگونومی

هر سؤالی که تا کنون فهرست کرده‌ایم، عمدتاً هدف خاصی را دنبال می‌کند، بهبود شرایط استفاده از کابینت آشپزخانه یا بهبود «ارگونومی». اما این اصطلاح دقیقاً به چه معناست؟ ما به اختصار یکی از محبوب‌ترین فرهنگ‌های لغت‌المعارفی در شبکه، یعنی ویکی‌پدیا را نقل می‌کنیم: «ارگونومی علمی است که به تعامل بین عناصر یک سیستم (انسان و دیگران) و عملکردی که برای آن طراحی شده‌اند، می‌پردازد. بهبود رضایت کاربر و عملکرد کلی سیستم. در عمل، این علم است که به مطالعه تعامل بین افراد، اشیاء و فناوری ها می پردازد. همه اینها به ما امکان می دهد کاملاً درک کنیم که این که بنابراین یک "علم" واقعی است، چقدر در محیط هایی مانند آشپزخانه که انسان در آن "می ماند" مفید است، اما عمدتاً روی تهیه غذا و انجام آن "کار می کند". از تمام عملیات های بعدی ارگونومی در آشپزخانه اساساً از دو طریق به دست می آید:

  1. از طریق طراحی هر دو عناصر منفرد (ارتفاع، عمق و غیره)، و ترکیب کلی مجموعه عناصر.
  2. با پیش بینی استفاده بهینه از کابینت مختلف که خود آشپزخانه را تشکیل می دهند.

بنابراین یک آشپزخانه واقعاً ارگونومیک آشپزخانه ای است که علاوه بر طراحی مناسب برای فضایی که برای آن در نظر گرفته شده است، تمام عملکردهایی را که باید انجام دهد، از کارهای مربوط به به اصطلاح "حفظ" تا با جزئیات در نظر می گیرد. این دقیقاً مربوط به استفاده از خود کابینت است. از این نظر، نوعی تکامل تفکر رایج ضروری است، که به همه اجازه می دهد کابینت آشپزخانه را نه تنها به عنوان "ظروف" ساده، بلکه به عنوان "اشیاء مورد استفاده" واقعی در نظر بگیرند که می توانند به ویژه در هنگام تهیه غذا مفید باشند.

بنابراین از جنبه های مربوط به طراحی واقعی بگذریم (مسائلی که چندین بار در این مقالات خود فرصت خواهیم داشت به آنها بپردازیم)، اکنون سعی می کنیم مهم ترین تجهیزات مدولار  را که می توان آشپزخانه های ما را با آنها تجهیز کرد، بررسی کنیم.

 

قفسه های داخلی

این بدون شک ساده ترین و رایج ترین راه برای تجهیز آشپزخانه مدرن مدولار شماست.

عناصری که آن را تشکیل می دهند در واقع نوعی "جعبه های خالی" هستند که برای استفاده حداکثری از ارتفاع برای نگهداری اشیا، باید قفسه هایی را در آن قرار داد. آنها معمولاً از تخته های چوبی یا لمینت تشکیل شده اند که به منظور ایجاد محفظه هایی با ارتفاع متغیر از حداقل 20 تا حداکثر 40 سانتی متر ثابت می شوند. همچنین نسخه های شیشه ای، فلزی و مدل هایی وجود دارد که در آنها همان قفسه ها مجهز به لبه جلویی برجسته (تقریباً همیشه فلزی) هستند که از افتادن اشیایی که روی آنها قرار گرفته اند به جلو جلوگیری می کند.

در آشپزخانه‌های با کیفیت مدرن، قفسه‌ها به وسیله سنجاق‌های خاصی (که به آن نگهدارنده‌ها می‌گویند) داخل کابینت قرار می‌گیرند که آنها را به بدنه متصل می‌کند. در واقع، زمانی قفسه‌های داخلی آشپزخانه‌ها به سادگی روی سنجاق قرار می‌گرفتند و با وزن خود و چیزهایی که روی آن‌ها قرار می‌گرفتند، در جای خود محکم نگه داشتند. برای بهبود ایمنی کابینت (به ویژه در مورد کودکان) تصمیم گرفته شد که محورهای افقی داخلی آشپزخانه ها را با قفسه های "ضد انقباض" تجهیز کنیم که به آنها امکان می دهد به طور بسیار مؤثری به پوسته کابینت بچسبند. در بیشتر موارد، تکیه گاه های قفسه ضد واژگونی چیزی بیش از پین های مکانیزه ای نیستند که با کمک فنری که توسط زبانه ای کنترل می شود، تنها زمانی از قفسه خارج می شوند که با چهار سوراخ کناره های بدنه مطابقت داشته باشد. آن را شامل شود.

کابینت آشپزخانه هایی در بازار وجود دارد که به سه یا چند سری سوراخ در طرفین خود مجهز شده اند تا بتوانند ارتفاع قفسه ای را که در آنجا قرار می گیرد تنظیم کنند. با این حال، اکثر شرکت‌ها معمولاً تنها یک مجموعه سوراخ برای هر قفسه ارائه می‌دهند تا کناره‌های کابینت سالم‌تر و تمیزتر به نظر برسد. در این موارد، قفسه‌های داخلی را می‌توان به راحتی با ایجاد یک سری سوراخ‌های بیشتر در موقعیتی که قرار است قفسه به روش سنتی تغییر داد، جابه‌جا کرد.

اگرچه قدمت استفاده از آنها به اندازه وجود کابینت در زندگی انسان ها است، اما این نوع تجهیزات همانطور که گفتیم از همه گسترده تر هستند. این سیستم ذخیره سازی در واقع ساخت ساده، راحت، مقرون به صرفه است و به همین دلیل در تمام مواردی که نمی خواهید آشپزخانه خود را با لوازمی که قادر به افزایش هزینه آن هستند فراهم کنید، ترجیح داده می شود.

این یک لوازم جانبی داخلی است که می توان از آن به عنوان "باز" ​​استفاده کرد، یعنی بدون درب، یا در داخل همه آن کابینتی که مجهز به درهای لولایی، فلپ و تاشو هستند، قرار داد. قفسه ها رایج ترین لوازم جانبی در داخل عناصر "آویز" آشپزخانه هستند، زیرا عمق آنها کاهش یافته است (حدود 35 سانتی متر) تا ارگونومی بهتری داشته باشد، به ویژه برای قرار دادن همه چیزهایی مانند ظروف، بشقاب، جعبه، غذا و غیره مناسب است. که به دلیل اندازه کوچک، نگهداری و استفاده در سطح کم عمق بسیار آسان است. با این حال، قفسه ها همچنین می توانند به راحتی بر روی کابینت "پایه" و در ستون های "شبکه خانه" آشپزخانه های مدولار وجود داشته باشند. اما در این مورد، عمق بیشتر این عناصر (حدود 60/65 سانتی متر) باعث می شود که قفسه های داخلی آنها فقط برای آن دسته از اشیاء مانند گلدان یا وسایل کوچک مناسب باشد که به دلیل حجم قابل توجهی که دارند نمی توان آنها را در جای دیگری ذخیره کرد. در واقع، باید توجه داشت که کابینت عمیق تر، زمانی که به قفسه های ساده مجهز شوند، می توانند مشکلات متعددی را ایجاد کنند. رایج ترین و شناخته شده ترین آنها مربوط به پایه هایی است که اگر اشیاء خیلی کوچک را در آنها قرار دهید، ممکن است مشکل پیدا کردن آنها را فوراً داشته باشید زیرا توسط کسانی که جلوتر قرار دارند پنهان می شوند. برخلاف آنچه که در مورد کشوها و سبدها اتفاق می افتد، کابینت های کم قفسه با قفسه در آشپزخانه افراد را مجبور می کند خم شوند تا بتوانند به طور کامل محتوای آنها را ببینند. همین اتفاق، هرچند به میزان کمتر، در ستون‌های انباری نیز رخ می‌دهد که به وضوح بالاتر هستند، امکان مشاهده راحت‌تری از محتویاتشان را فراهم می‌کنند. با این حال، هنگامی که با ستون‌های باریک مخصوصاً (30 سانتی‌متر یا کمتر) مواجه می‌شوید، مشکل دید در داخل کابینت آشکارتر می‌شود. به همین دلیل راه حل های تکنولوژیکی ابداع شده است که به خوبی قادر است بر دشواری استفاده از چنین کابینتی غلبه کند.

کمد

دومین نوع رایج لوازم داخلی بدون شک کشوها هستند. از نظر فنی، در آشپزخانه‌های مدولار، هر زمان که باید با عناصر قابل استخراج روی راهنماهایی با ارتفاع متغیر بین 10 تا 30 سانتی‌متر سر و کار داشته باشیم، از «کشو» صحبت می‌کنیم. از این ارتفاع به بعد به این عناصر «سبد» می گویند. احتمالاً این عنصر آشپزخانه مدولار مدرن است که عمیق ترین تکامل تکنولوژیکی 40/50 سال گذشته را تجربه کرده است. در واقع، تا دهه 1980، کشوهای آشپزخانه کم و بیش شبیه به کشوهای هر تکه کابینت دیگری ساخته می شدند، یعنی از چوب ساخته می شدند و روی نوارهای نازکی قرار می گرفتند که روی پوسته های "پایه" هایی که آنها را در خود جای می دادند، ثابت می شدند.

با این حال، در اوایل دهه 1980 متوجه شدند که این ساخت و ساز، اگرچه متداول ترین و سنتی بود، تنها تا حدی به استرس هایی که کابینت آشپزخانه مدرن از نظر استفاده روزانه متحمل می شدند، پاسخ داد. در واقع، کناره های چوبی به خوبی در برابر ضربه ها و رطوبت معمولی محیط آشپزخانه مقاومت نمی کنند. ریل های چوبی کوچک آشکارا خیلی سریع فرسوده شدند و به تعداد کافی باز نشدند. سپس شرکت‌های تولیدکننده اصلی شروع به عرضه کشوها با ریل فلزی ویژه کردند، که چیزی جز مکانیزم‌های مجهز به بلبرینگ‌های توپ نبود که با لغزش یکی روی دیگری، امکان استفاده بسیار راحت‌تر و ماندگارتر از انواع کشوهای قبلی آشپزخانه را فراهم می‌کردند. این یک نوآوری تکنولوژیک بسیار قابل توجه بود که تأثیرات آن هنوز هم امروزه احساس می شود. استفاده از ریل های فلزی کشوها را به ویژه محکم و مقاوم کرده است، به طوری که امکان استفاده از این عناصر قابل استخراج را برای ساختن "کشوهایی" بسیار گسترده تر از آنچه تا آن لحظه ساخته شده بود و همچنین می توانند اشیاء سنگین مانند قابلمه یا انبوه ظروف را در خود جای دهند، پیشنهاد می کند. با این حال، مشکل برخورد همچنان پابرجا بود. در واقع، کناره‌های چوبی کشوها، اگرچه از نظر زیبایی‌شناختی دلپذیر بودند، اما کمی ظریف‌تر از آن بودند که با کارد و چنگال، بشقاب یا قابلمه‌های فلزی پر شوند، بدون اینکه آسیبی ببینند. نتیجه این بود که کشوها بسیار زیبا بودند، اما در طول استفاده عادی تقریباً بلافاصله نابود شدند. در آن زمان بود که شخصی به این فکر افتاد که ریل های فلزی خود را به "کناره‌های" واقعی تبدیل کند که وقتی روی جلوی آنها اعمال می‌شد، حتی اجازه می‌داد ارتفاع و تسطیح کامل جلو را تنظیم کند. در واقع اکنون در داخل کشوهای هر آشپزخانه مدولار از استیل ساخته شده و ریل های فلزی آن جزء جدایی ناپذیر آن می باشد تا محصولی بسیار مقاوم و بادوام به دست آید.

بدون هیچ مشکلی می توان از آنها برای نگهداری، کارد و چنگال فلزی، ملاقه، سفره و ... استفاده کرد. و بسته به قد آنها حتی مواد غذایی و کنسروها. اندازه جلوی آنها معمولاً 18 سانتی متر است (یا قسمت چهارم یک کابینت به طور کامل 72 سانتی متر ارتفاع دارد) اما همانطور که در ابتدا ذکر شد در اندازه های مختلف نیز در بازار وجود دارد تا با هر کاربری سازگار شود. متداول ترین آن چیزی است که استفاده از آن را به شکل "جلو دراور" فراهم می کند، یعنی یک تکه کابینت "پایه" معمولاً مجهز به 4 کشو. این چیدمان احتمالا مورد علاقه اکثر کاربران است، زیرا اجازه می دهد تا همه آن اشیاء (مانند کارد و چنگال، ملاقه، دستورالعمل لوازم خانگی و دستمال سفره) در یک تکه کابینت محصور شوند که در غیر این صورت برای فضایی که آنها را آزار می دهد، قرار بگیرند. اشغال خواهند کرد و به علاوه یافتن آنها دشوار خواهد بود. پهنای یک کمد بسته به مدل و در دسترس بودن تولید هر شرکت آشپزخانه می تواند متفاوت باشد، اما در اصل، برای اکثر مدل ها، کشوهای 30، 40، 45، 60، 90 و حتی کشوهای پهن را می توان 120 پیدا کرد. این طیف وسیع از اندازه ها امکان قرار دادن کابینت با کشو را حتی در آشپزخانه هایی با اندازه های بسیار متفاوت فراهم می کند. با این حال، استفاده داخلی آنها بسته به اندازه کمی متفاوت است زیرا، در حالی که برای یک کمد بسیار کوچک (مثل 30 سانتی متر) مشکل این است که همه چیزهایی را که برای قرار دادن در کشوهای آشپزخانه نیاز دارید، برای کشوهای بسیار بزرگ قرار دهید. مانند موارد 90 سانتی متری). به همین دلیل، شاید رایج ترین و ترجیح داده شده ترین عرض برای هر کابینت کشوی آشپزخانه 45 و 60 سانتی متر باشد، زیرا به راحتی می توان مهم ترین چیزها مانند کارد و چنگال و سفره را در داخل آنها قرار داد.

 

سینی کارد و چنگال

همیشه با استفاده از کشوها در آشپزخانه ارتباط نزدیکی دارد، به اصطلاح "جا قاشق و چنگال" چیزی نیست جز جداکننده ای در داخل یک یا چند کشو، با عملکرد تقسیم بر اساس نوع کارد و چنگال های مختلف که برای غذاخوری و پخت و پز استفاده می شود. یعنی چنگال، چاقوی رومیزی، قاشق، ملاقه و چاقوی آشپزخانه. استفاده از آن از زمان شروع تولید این لوازم جانبی یکسان بوده است، یعنی از دهه 1950، زمانی که این تقسیم کننده ها برای اولین بار در داخل کشویی ظاهر شدند که در آن زمان هنوز زیر میز قابل افزایش تقریباً در هر آشپزخانه وجود داشت.

اولین جا قاشق و چنگال از چوب ساخته شده بود، اما به دلایل واضح کاربردی و استفاده، به محض پخش شدن پلاستیک، حتی این لوازم جانبی که باید حداکثر بهداشت و مقاومت را تضمین می کردند، در این ماده مفید شروع به ساخت کردند. حتی امروزه جاهای پلاستیکی کارد و چنگال رایج ترین و پرکاربردترین جا هستند. به طوری که همه اندازه ها و برای همه کشوها وجود دارد و حتی برخی از آنها به گونه ای تولید می شوند که می توان آنها را به طور خاص با داخل کشویی که برای آن در نظر گرفته اند سازگار کرد.

شکل جا قاشق و چنگال سال هاست که کم و بیش ثابت مانده است. از طریق این لوازم جانبی، کشو در واقع به 5 محفظه کوچک تقسیم می شد: یک محفظه بزرگتر، در سمت چپ، برای قرار دادن ملاقه و چاقوهای آشپزخانه، یک محفظه کوچک در پایین محل قرار دادن قاشق ها و سه محفظه بلافاصله بالای دومی، که در آن قرار می گیرد. می توان چاقو، چنگال و قاشق را روی میز قرار داد. همانطور که کاملا مشهود به نظر می رسد، مدتی است که این تقسیم بندی به دلیل تعداد زیاد چاقوها، چنگال ها و ملاقه های آشپزخانه که در حال حاضر در هر آشپزخانه مدولار که به خود احترام می گذارد، نامناسب شده است. در واقع، برای غلبه بر این مشکل، اکنون ترجیح داده می شود که کشوهایی بزرگتر از کشوهایی که قبلاً معمولی 45 سانتی متر در نظر گرفته می شد انتخاب کنید، یا حتی به جای یک کشو، دو کشو برای لوازم جانبی جا قاشق و چنگال تهیه کنید. به عنوان مثال، در یک کشوی 60 سانتی متری یا بیشتر، محفظه های مختلف را می توان به روشی متفاوت از حد معمول قرار داد، بنابراین می توان هر چیزی را که می توان در یک قسمت از صندوق عقب استفاده کرد، قرار داد.

در حال حاضر سینی های کارد و چنگال در مدل های بسیار متفاوتی وجود دارد. به عنوان مثال، پلاستیک‌ها می‌توانند همرنگ کناره‌های کشو باشند و هم‌اکنون در دسترس هستند، هم در نسخه سنتی که در آن تقسیم‌کننده‌ها به صورت طولی روی کشو قرار می‌گیرند، و هم در انواع پیشرفته‌تر که محفظه‌ها در آن قرار می‌گیرند. غیر مستقیم. هدف این شکل بدیع ایجاد فضاهای "مربع" بیشتر در کشو به جای "بخش های" باریک و طولانی معمولی است که به آن عادت کرده ایم.

هنگامی که قصد دارید از کشو قاشق و چنگال برای نگهداری لوازم با شکل خاص تری مانند مرکبات گیر، کاسه ماکارونی و آبکش استفاده کنید، این نوع جا قاشق و چنگال ترجیح داده می شود. بهترین موقعیت ممکن برای قرار دادن و استفاده از جا قاشق و چنگال در آشپزخانه، بدیهی است که قرار دادن آن را در یک کشوی بزرگ 90 0تا 120 سانتی متری پیش بینی می کند، شاید درست زیر اجاق گاز یا در مجاورت آن قرار گیرد. موقعیتی که به لطف آن همیشه می توانید هر چیزی را که ممکن است برای پخت و پز یا چیدن میز ضروری است بلافاصله در دسترس داشته باشید.

با این حال، اگر اندازه آشپزخانه ما اجازه نمی دهد یک کشوی بسیار بزرگ را وارد کنید، همیشه می توانید از دو کشو کوچکتر استفاده کنید و آنها را در دو کشو اول بالای صندوقچه خود قرار دهید. جا قاشق و چنگال ها علاوه بر این که در اندازه های مختلف موجود است، از مواد بسیار گرانبها و ظریف تر از پلاستیک مانند چوب یا فلز نیز در بازار وجود دارد. محبوب ترین آنها لوازمی هستند که از چوب جامد (چوب تخته بلوک برای جلوگیری از سوار شدن آنها) ساخته شده اند تا بتوانند به راحتی در برابر رطوبت مقاومت کنند و در برابر ضربه های کارد و چنگال بهتر مقاومت کنند. اینها به طور خاص تخته های چوبی جامد هستند که از طریق ماشین آلات ویژه ساخته می شوند تا طاقچه های لازم برای نگهداری اشیا به دست آید. هنگامی که سینی کارد و چنگال چوبی کار شد، با روغن های طبیعی خاص (در امتداد آنچه برای پارکت نیز اتفاق می افتد) پردازش می شود تا سطوح را ضد آب کند. بدیهی است که هزینه این لوازم بسیار بالاتر از سینی کارد و چنگال معمولی است، اما ظرافت و زیبایی آن بدون شک بسیار بالاتر است.

آخرین موردی که در بازار ظاهر می شود جا قاشق و چنگال با تقسیم کننده های فلزی است. در این مورد واضح است که ما در مورد لوازم جانبی آشپزخانه با بالاترین محدوده و کیفیت صحبت می کنیم. هزینه آنها در واقع می تواند حتی از 2.000.000 تومان نیز با توجه به اندازه و پرداخت فراتر رود. آنها با تیغه های نازک تقسیم مشخص می شوند که بسته به مدل می توانند رنگی مشابه فلز کشو داشته باشند یا با چوب پوشانده شوند تا آنها را زیباتر و چشم نوازتر کنند. در بسیاری از موارد آنها همراه با خود کشو ساخته می شوند که قرار است حاوی این لوازم جانبی باشد، در موارد دیگر می توان آنها را در زمان بعدی وارد کرد. جدای از زیبایی، قابل توجه ترین ارزش آنها این است که می توانند تقریباً به طور کامل از فضای داخل کشو بهره برداری کنند، بیش از همه به لطف شکل بسیار نازکی که تقسیم کننده های آن با آن ساخته شده است. این اجازه می دهد تا علاوه بر اینکه آشکارا تعداد بیشتری کارد و چنگال را ذخیره می کند، همچنین می توانید حتی حجیم ترین لوازم آشپزخانه مانند کفگیر یا ملاقه را به راحتی در خود جای دهید. برخی از این مدل لوازم جانبی برای نگهداری شیشه های کوچک ادویه نیز استفاده می کنند. این امکان پذیر است زیرا برخلاف آنچه که در مورد سایر جاهای قاشق و چنگال چوبی یا پلاستیکی اتفاق می افتد، قسمت پایینی آن "مسطح" است و بنابراین می توان از آن برای قرار دادن هر چیزی که ارتفاع آن بیشتر از کشو نباشد استفاده کرد.

هر کسی که می تواند این نوع لوازم جانبی زیبا را بخرد، باید از آن مراقبت کند زیرا هم مدل های پوشیده شده با چوب و هم مدل های فلزی رنگ شده با استفاده نه چندان دقیق آسیب نمی بینند. به همین دلیل، کسانی که می خواهند یک جا قاشق و چنگال فلزی داشته باشند، اما نمی خواهند به آن توجه کافی داشته باشند، همیشه می توانند مدل های ساخته شده از فولاد ضد زنگ را انتخاب کنند که اگرچه بسیار ظریف تر هستند، اما برای استفاده بسیار مناسب تر هستند.

 

جا چاقو یا جا لوازم جانبی

این لوازم جانبی جالب با بیرون آمدن مستقیم نگهدارنده‌های کارد و چنگال از چوب جامد، از این جهت که ظروف ساده نیستند، بلکه "مجموعه ابزار" واقعی هستند، با بقیه متفاوت هستند.

این جا قاشق و چنگال در واقع بر خلاف بقیه، با ابزارهای مختلفی مانند چاقو، پوست کن سیب زمینی، ملاقه، صافی و غیره به آشپزخانه خریداران می رسد. آنها به طور خاص برای مدل کشوی تولید می شوند که در نظر گرفته شده است آنها را در خود جای دهد و به همین دلیل باید حتماً همراه با آشپزخانه یا بلافاصله پس از آن خریداری شوند.

به طور عمده دو نوع وجود دارد: آنهایی که حاوی انواع ظروف آشپزخانه هستند و آنهایی که با طیف کاملی از تمام چاقوهایی که می توانند در هنگام تهیه غذا مفید باشند عرضه می شوند.

اندازه این نگهدارنده‌های لوازم جانبی می‌تواند از آن‌هایی که به‌طور خاص برای قرار دادن در کشوهای 45 ساخته شده‌اند تا آنهایی که برای کشوهای بسیار بزرگ‌تر، مانند کشوهای 90 یا حتی 120 سانتی‌متری ساخته شده‌اند، متفاوت باشد.

درست مانند جا قاشق و چنگال های چوبی جامد، این ها نیز حداقل در رایج ترین و رایج ترین مدل ها، با "پانتوگراف" با ماشین آلات مخصوص قطعات بزرگ چوب جامد "تخته بلوک" تولید می شوند. همچنین در این مورد، پس از پردازش، قطعات چوب با روغن ضد آب پوشیده می شوند که می تواند طعم دهنده نیز باشد. برخلاف آنچه که با نگهدارنده‌های معمولی کارد و چنگال اتفاق می‌افتد، این «مجموعه‌های ابزار» به شکل طاقچه‌هایی نیستند که بتوانند هر نوع کارد و چنگال را در خود جای دهند، بلکه دقیقاً برای قرار دادن مدل خاصی از ظروفی که برای آنها در نظر گرفته شده بود، پردازش می‌شوند. یک الگو برای فندق شکن، یکی برای درب بازکن، یکی برای چرخ، یکی برای فنجان های ماکارونی و غیره. نکته جالب این است که در تولید این "اشکال" امکان جایگزینی برخی از ابزارهای اولیه عرضه شده در آینده نیز در نظر گرفته می شود، شاید به دلیل شکسته یا فرسوده بودن آن: شکلی که در بلوک حک شده است در واقع از قبل در نظر گرفته شده است. شکل اکثر ابزارهایی که در بازار وجود دارد، به طوری که هرگز برای تعویض آن مشکلی نداشته باشید. با این حال، اگر تغییر در ظرف ضروری باشد، از آنجایی که دومی از چوب جامد ساخته شده است، باز هم می‌توان در هر زمانی از یک نجار بخواهد که برای هر نوع ابزار دیگری تغییری در اشکال پانتوگراف شده انجام دهد.

یکی از جالب ترین و خاص ترین جا لوازم جانبی از این نوع، بدون شک به اصطلاح "جا چاقو" است. در این مورد، این یک اکسسوری از نوع بسیار "حرفه ای" است که هرگز نمی تواند کسانی را که از "هنر آشپزی" در آشپزخانه خود لذت می برند مجذوب کند. مجموعه ای است که شامل انواع چاقوهایی است که می تواند برای پخت و پز مفید باشد، یعنی چاقوی بزرگ برای شکستن استخوان، یکی برای نان، یکی برای فیله کردن، چاقوی ژامبون برای پنیر و غیره. این گروه تقریباً همیشه با ابزارهای مفید دیگری مانند قیچی مرغ یا چنگال برای کباب ها تکمیل می شود و در نسخه های بزرگتر می توانید فولاد تیزکننده را نیز پیدا کنید.

قیمت این لوازم استثنایی نسبت به اندازه و تعداد ظروف موجود در آنها بسیار متفاوت است، اما بدیهی است که در قسمت های مربوط به آشپزخانه های سطح بالا باقی می ماند، حتی اگر به جرات بتوان گفت که برای یک مجموعه کامل با کیفیت خوب، آنها کافی هستند. از حدود 5.000.000 میلیون تومان قیمت بسیار خوبی است، به خصوص اگر در نظر داشته باشید که بدیهی است که شامل هزینه ابزار و ظرف چوبی زیبای آنها می شود. پرکاربردترین و رایج‌ترین نسخه برای یافتن نسخه‌ای است که می‌بیند آن‌ها را با یک جا کارد و چنگال «معمولی» از همان مدل ترکیب می‌کند: به این ترتیب می‌توانید روی کشوی اولی که شامل همه کارد و چنگال‌های رومیزی است حساب کنید، در حالی که در دومی ما می توانستیم ظروف آشپزخانه ما را به خوبی چیده شده و بلافاصله آماده استفاده پیدا کنیم.

 

سبدهای افقی در کابینت آشپزخانه

این تجهیزاتی است که برای مدتی نسبتاً اخیر در بازار وجود داشته است. ظهور کشوها یا سبدهای آشپزخانه در واقع زمانی رخ داد که در آغاز دهه 1980، کشوهای کابینت آشپزخانه "کم" به جای ریل های چوبی سنتی، که برای صدها سال استفاده می شد، با ریل های فلزی جامد و کاربردی عرضه شدند. در هر کابینت مجهز به کشو یا کابینت های بیرون کش وجود دارد.

توانایی این ریل‌ها- کشویی روی بلبرینگ های فلزی - برای تحمل وزن بسیار قابل توجه و بدون تغییر در باز شدن، در واقع به تولیدکنندگان آشپزخانه های مدولار پیشنهاد شده است که از آنها برای ساخت کشوهای بلندتر و حجیم تر استفاده کنند. ، که در آن می تواند اشیاء سنگین تری را که در هر آشپزخانه وجود دارد "پایه" نیز در خود جای دهد. نوآوری اساسی بود. در واقع، هم طراحی و هم نحوه استفاده از آشپزخانه های مدولار به تدریج تا کابینت آشپزخانه که در هر فروشگاهی یافت می شود تغییر کرده است. در واقع، در مدت کوتاهی، در دهه 1980، ما از ساخت کشوها و سبدهای چوبی مجهز به راهنماهای فلزی، به ساخت قاب های فلزی جامد که در آن دو طرف کشوها با ریل‌های خود یکی بود، رفتیم. این روش ساخت و ساز، که هنوز هم امروزه مورد استفاده قرار می گیرد، امکان ایجاد کشوها و سبدهای آشپزخانه بزرگتر تا 150 یا 180 سانتی متر را فراهم کرده است. در واقع، حتی اگر سبدهای پر استفاده هنوز هم سبدهایی با ابعاد "معمولی" مانند 45 سانتی متر، 60 سانتی متر و 90 سانتی متر باشند، فرصت هایی وجود ندارد که در یک آشپزخانه مدولار زیبا با ابعاد سخاوتمندانه تر، قرار دادن سبدهایی با عرض 120 سانتی متر یا بیشتر آسان است.

همانطور که گفتیم، باید به سبد فکر کنیم که انگار یک کشوی بلندتر است. در واقع سبدها به تمام کشوهایی گفته می شود که در آشپزخانه دارای جلویی حداقل بیش از 30 سانتی متر هستند. همچنین از نظر ساخت، سبدها کاملاً شبیه کشوها هستند، در واقع تقریباً همیشه فقط از نظر ارتفاع قسمت عقب (که باید کمی کمتر از جلو باشد تا از افتادن اشیا به عقب جلوگیری شود) با دومی تفاوت دارند. و برای وجود دو نوار جانبی که در بالای طرفین قرار گرفته اند، دقیقاً برای اطمینان از اینکه چیزها به پهلو نمی افتند. سبدها در واقع، همانطور که قبلاً نیز اشاره کردیم، کشوهایی هستند که برای حجیم‌ترین و سنگین‌ترین چیزها، مانند قابلمه، ظروف غذاخوری، لوازم کوچک و همه چیزهایی که به دلایل مختلف، راحت یا غیرممکن هستند در داخل آن قرار بگیرند، در نظر گرفته شده است. یک در یا کشو با ارتفاع معمولی. در واقع، برای برخی از اشیا، مانند قابلمه ها و انبوه ظروف، سبدها واقعاً راحتی بی سابقه ای هستند. آنها به شما این امکان را می دهند که بلافاصله محتویات کابینت "پایه" را که در آن قرار داده شده اند بدون هیچ تلاشی مشاهده کنید و همچنین به شما امکان می دهند چیزهای جلویی را حرکت دهید و از خم شدن بیش از حد اجتناب کنید. همه اینها دقیقاً برای اینکه بتوانید چیزهایی را که در قسمت پشتی کابینت "پایه" قرار می‌گیرند، ببینید و به راحتی آنها را بردارید، برخلاف اینکه چگونه در یک کابینت به همان اندازه عمیق اما مجهز به درها ساخته شده است. در واقع عمق کابینت های پایه مشکلی است که این نوع لوازم جانبی قصد دارد به طرز درخشانی بر آن غلبه کند. در واقع، همانطور که گفتیم، سبدها لوازم جانبی هستند که فقط برای کابینت "کم" آشپزخانه های مدولار طراحی شده اند، زیرا این سبدها با عمق 60 سانتی متر و حتی بیشتر، به طور عینی در استفاده برای نگهداری اشیاء در قسمت عقب و قرار گرفتن آنها با مشکل مواجه می شوند. قادر به استخراج آنها به راحتی . و این هم برای اجسام حجیم و هم برای اجسام کوچکتر اتفاق می افتد!

برای درک بهتر این مفهوم، بیایید بگوییم که باید مقدار زیادی جعبه یا شیشه را در داخل یک کابینت "پایه" بچکانید. صرف نظر از عرض آن و اندازه اشیایی که قصد ذخیره آن را داریم، عمق کابینت همیشه کسانی را که از آن استفاده می کنند مجبور به تلاش قابل توجهی می کند. از این نظر، از هر گونه مشکلی با سبد جلوگیری می شود: در واقع، می توان آن را تقریباً به طور کامل استخراج کرد و پس از باز شدن، بدون نیاز به خم شدن زیاد و جابجایی چیزی، چیزهای موجود در آن را بلافاصله در دسترس قرار می دهد. در واقع در این نوع کابینت باید مراقب بود اشیایی که خیلی پایین و بیش از حد روی هم قرار می‌گیرند، قرار نگیرد، اما پس از استفاده از این احتیاط، استفاده از این لوازم جانبی که اکنون در آشپزخانه ضروری شده است. ، واقعاً بسیار آسان و مفید خواهد بود. علاوه بر این، چند سالی است که اکثر آشپزخانه‌های باکیفیت مجهز به کشوها و سبدهایی هستند که با مکانیزم‌های فنری مخصوص عرضه می‌شوند که پس از نصب بر روی ریل ها، اجازه می‌دهند درب آن‌ها نرم بسته شود. 

 

کشو و لوازم جانبی کابینت زیر سینک

اگرچه از نظر ظاهری شبیه به کمدهای کشویی هستند که در مورد آن صحبت کردیم، این لوازم جانبی مهم دیگر از بسیاری جهات با آنها تفاوت دارند. در واقع، علیرغم داشتن ابعاد کاملاً برابر با سبدهای "عادی"، سبدهای زیر سینک شکل کاملاً متفاوتی دارند. به عنوان مثال، قسمت بالایی دارای یک فرورفتگی مرکزی خالی است که به سبد اجازه می دهد بدون برخورد به خود سینک یا اتصالات هیدرولیکی خود، لیز بخورد و از آن استفاده شود. چیزی که بعداً شکل می‌گیرد نوعی «U» معکوس است که یک سری محفظه برای نگهداری بطری‌های مواد شوینده، پارچه‌های پارچه‌ای، اسفنج‌ها، برس‌ها و همه چیزهایی که برای شستن ظروف و ظروف ضروری هستند در دسترس باقی می‌گذارد. یک راه حل واقعا مفید! در واقع، اگر به جای سبد، سینک فرعی مجهز به در را انتخاب کنید، برای نگهداری این چیزهای کوچک مجبور خواهید شد از قفسه ای که در پایین کابینت قرار دارد یا در یک قفسه مرکزی دیگر استفاده کنید، که البته باید سپس به شکلی در اطراف لوله های هیدرولیک قرار می گیرد. از آنجایی که کابینت زیر سینک پایه ای است که معمولاً با اندازه های "استاندارد" مشابه سایر کابینت های پایین مجهز است (یعنی حدود 72 سانتی متر ارتفاع و 60، 90 یا 120 سانتی متر عرض)، به راحتی می توان آن را در زیر سبد "ویژه" قرار داد. تا اینجا شرح داده شده است. دیگری در این صورت شکل آن "عادی" خواهد بود، زیرا تقریباً هرگز اتفاق نمی افتد که هر ضمیمه دیواری نیز فضایی را در قسمت پایینی کابینت اشغال کند. بنابراین این امکان استفاده ای را فراهم می کند که می تواند چندگانه باشد. اکثر افراد از این کابینت به عنوان ظرفی برای مواد شوینده و گاهی به عنوان انباری برای بطری ها استفاده می کنند. بقیه مکان ممکن است در معرض رطوبت میزبان باشد که می تواند هم از نشتی های هیدرولیکی کوچکی که گاهی بر لوله های سینک و ماشین ظرفشویی تأثیر می گذارد و هم از چگالی که در برخی موارد روی لوله های آب گرم ایجاد می شود، ناشی شود. این موقعیت تا حدی "خاص" که در داخل کابینت آشپزخانه ما وجود دارد، به کسی پیشنهاد می کند که از این فضا برای نگهداری زباله ها استفاده کند. کسانی که تراس به اندازه کافی بزرگ یا کمد دلباز ندارند، اغلب مجبورند زباله های خود را حداقل تا مدتی که می گذرد در خانه نگهداری کنند.

در ابتدا یک سطل منفرد در زیر سینک قرار می‌گرفت که می‌توانست آن را روی یک در، روی یک سبد قرار داده و یا به سادگی در پایین سینک در موقعیت آزاد قرار گیرد. سپس، نیاز روزافزون به تفکیک، به درستی، انواع مختلف زباله، وجود سطل های زباله بیشتر را ضروری کرد و این راه را برای استفاده پیچیده تر اما آگاهانه مفید از کابینت زیر سینک هموار کرد. در حال حاضر، مدل‌هایی از سطل‌های زباله که بیشتر برای قرار دادن در آشپزخانه استفاده می‌شوند، در واقع آن‌هایی هستند که تقسیم‌بندی را به حداقل سه یا چهار بخش مختلف ارائه می‌دهند: یکی برای زباله‌های طبقه‌بندی نشده، یکی برای زباله‌های آلی، دیگری برای به اصطلاح « چند ماده سبک. "و یکی برای کارت. جدای از اولی که معمولاً به فضای محدودی نیاز دارند، این دو مورد دیگر هستند که کمی مشکل در ذخیره سازی ایجاد می کنند. در واقع مهم ترین حجم کاغذ و پلاستیک مشکلات مختلفی را برای کسانی که زیر سینک با اندازه مناسب ندارند ایجاد می کند. در واقع، قرار دادن چهار یا پنج سطل در یک کابینت 60 سانتی متری (اگر نه حتی کوچکتر) به این معنی است که حجم های موجود واقعا ناچیز است. به همین دلیل، استفاده از سبدهای بزرگی که از قبل برای جمع آوری زباله های جداگانه تهیه شده اند، به یکی از مهم ترین نوآوری هایی تبدیل شده است که در سال های اخیر تجهیزات آشپزخانه های مدولار را تحت تاثیر قرار داده است.

در عمل، این یک سبد معمولی 90 یا 120 سانتی‌متری است (اگرچه نسخه‌های 60 سانتی‌متری وجود دارد، اما فضای داخلی کمی دارند) که در داخل مجهز به یک قفسه پلاستیکی یا فلزی است که در آن سه یا چهار سطل با اندازه‌های یکسان یا متفاوت بسته به روی مدل هر سطل مجهز به یک درب و یک دسته است تا بهداشت محیطی خاصی (به ویژه در مورد بوها) و سهولت استخراج را فراهم کند. در این نوع لوازم جانبی، همه چیز به گونه ای طراحی شده است که به بهترین شکل ممکن از آن استفاده شود، اما بدیهی است که هر چه فضای موجود بیشتر باشد، امکان تقسیم بندی مناسب زباله ها بیشتر می شود.

نوعی زباله که مثلاً به سختی در زیر سینک 60 یا حتی 90 سانتی متری جایی پیدا می کند شیشه است. یک سبد 90 سانتی‌متری اجازه می‌دهد که فقط 3 یا حداکثر 4 سطل و یک سری ظروف کوچک دیگر را در خود جای دهد، مثلاً برای باتری‌های مستعمل یا بطری روغن استفاده‌شده. یک چهارم یا پنجمین ظرف بزرگ که می تواند برای نگهداری، به عنوان مثال، بطری های کاغذی یا خالی و شیشه های شیشه ای مفید باشد، تقریباً همیشه فقط در سبدهای کابینت 120 سانتی متری وجود دارد. اندازه زیر سینک که گاهی اوقات واقعاً به سختی می‌توان آن را در آشپزخانه قرار داد وقتی با اتاق‌هایی با اندازه‌های معمولی سروکار دارید.

به همین دلیل، برای انواع خاصی از زباله‌های «پاک‌تر» مانند کاغذ و شیشه، بهترین توصیه استفاده از مکان‌های دیگر در آشپزخانه یا بقیه خانه است، جایی که می‌توان آنها را بدون اشغال فضای زیادی نگهداری کرد. از این گذشته، در آشپزخانه، بی‌شک زباله‌های ارگانیک، پلاستیک و زباله‌های طبقه‌بندی نشده، فوری‌ترین زباله‌هایی که باید تخصیص داده شود تشکیل می‌شوند، در حالی که برای بقیه می‌توانید کمی کمتر نگران باشید.

در هر صورت، بیشترین مشکل همچنان با کسانی است که در مناطقی زندگی می کنند که «سطل زباله» سنتی در آن وجود ندارد و مجموعه «در به در» بر این اساس انجام می شود. در این موارد، در واقع، اجبار به حذف زباله های "متمایز" فقط به صورت هفتگی، مشکلی با ماهیت جدیدی ایجاد می کند که طراحان و سازندگان آشپزخانه های مدولار را به این فکر واداشته است که یک خانواده "متوسط" چقدر فضایی برای اختصاص دادن دارد. در خانه و آشپزخانه تا یک هفته تمام کثیفی خود را در خود نگه دارند.

با توجه به این نیازهای جدید، آنها قبلاً برای لوازم خانگی جدید وارد بازار شده اند که هدف آنها بهبود این وضعیت است که احتمالاً در طول زمان بدتر می شود. در عمل، اینها «تراکم‌کننده‌های» کوچکی هستند که موجودترین و حجیم‌ترین زباله‌ها مانند زباله‌های طبقه‌بندی نشده، کاغذ و زباله‌های چند ماده‌ای را فشار می‌دهند. با استفاده از این ماشین‌ها، محتویات به آجرهای کوچک استوانه‌ای یا مکعبی تبدیل می‌شوند که می‌توان آن‌ها را راحت‌تر ذخیره کرد. ناگفته نماند که این "لوازم خانگی" هنوز هم هزینه های بسیار گزافی دارند، ناگفته نماند که اندازه آنها می تواند به راحتی نشان دهد که اختصاص این فضا به خود "بازیافت" راحت تر است نه صرف هزینه زیاد حجمش رو کم کن.

با این حال، در نهایت، زباله‌های آلی یکی از ساده‌ترین و مفیدترین زباله‌ها برای بازیافت هستند و بنابراین از نظر اخلاقی درست است که این نوع زباله‌ها را نیز به طور دقیق متمایز کنیم.

 

سبدهای قابل جابجایی در شبکه فلزی (سوپر مارکت)

این لوازم جانبی، بر خلاف سایر لوازمی که تاکنون مورد بررسی قرار گرفته‌اند، ظروفی هستند که از یک شبکه فلزی خاص ساخته شده‌اند که مانند کشوها و صندوق‌ها روی راهنماهای فلزی می‌چرخند یا زمانی که درها عمق زیادی ندارند روی درها اعمال می‌شوند.

سوپر مارکت کابینت عمدتاً حاوی کالاهای کنسرو شده، کوزه ها و بطری ها هستند، اگرچه افرادی که از آنها به جای قفسه های چوبی معمولی استفاده می کنند، کم نیستند تا بتوانند آنها را استخراج کنند و در نتیجه سهولت استفاده را بهبود بخشند. شاید به همین دلیل است که این نوع لوازم جانبی اغلب در کابینت های آشپزخانه با توسعه "عمودی" مانند ستون های انباری و پایه های باریک تر مانند 30 یا 15 سانتی متر ساخته می شود. راحتی دیگر این است که در حالی که امکان محفظه ای مشابه قفسه های چوبی یا شیشه ای وجود دارد، این واقعیت که آنها از یک شبکه فلزی ساخته شده اند به اشیاء موجود در آنها تهویه بهتری می دهد. این ویژگی برای برخی مواد غذایی مانند ماکارونی، آرد و نان که باید در محیط خنک و کاملا خشک نگهداری شوند، فوق العاده مفید است.

با توجه به امکان استخراج این نوع لوازم جانبی، باید توضیح داد: سبدهای شبکه ای فلزی وجود دارد که به صورت جداگانه (یا یک به یک) می لغزند و سبدهایی وجود دارد که همه با هم روی یک قاب فلزی جامد نصب شده اند. همان که راهنماهای قابل استخراج روی یاتاقان ها روی آن نصب می شوند. سبدهای اولی معمولاً سبدهای کبابی هستند که برای نصب روی کابینت با عرض بیش از 30/40 سانتی متر ساخته می شوند، در حالی که نوع دوم (یعنی سبد نصب شده روی قاب) بسیار رایج تر است که روی واحدهای پایه یا ستون با عرض پایین تر یافت می شود. در واقع، دومی ها، هم از نظر وزن و هم به دلیل عملکردشان، برای قرار گرفتن در کابینت باریک مناسب ترند، اما آنهایی هستند که امکان استخراج همزمان کل محتویات کابینت را فراهم می کنند و راحتی بهتری را فراهم می کنند.

بنابراین، سبدهای توری متحرک تک قاب در عرض های 15، 30 و 45 سانتی متری در دسترس هستند، در حالی که سبدهای تک قاب معمولاً در عرض های 45، 60 و 90 سانتی متر در بازار یافت می شوند. از نظر ارتفاع سبدهای "تک" در ابعادی کاملاً مشابه کشوهای معمولی یعنی از 10 تا 15 سانتی متر ساخته می شوند. آنهایی که روی یک قاب نصب می‌شوند دارای سه ارتفاع هستند: ارتفاع کابینت کم (که پایه نیز نامیده می‌شود، ارتفاع 70/80 سانتی‌متر)، ارتفاع ستون‌های بلند (در مجموع حدود 200 سانتی‌متر) و ارتفاع ستون‌های پایین (یعنی حدود 140/150 سانتی‌متر). سانتی متر کل). یک نوع سبد بسیار رایج برای یافتن در آشپزخانه های مدرن سبد 15 سانتی متری است. در واقع به شما این امکان را می دهد که از فضای بسیار کوچک و باریکی استفاده کنید که به هیچ وجه نمی توان از آن بهره برد. در بیشتر موارد، آنچه حاوی آن است نوعی کابینت است که به عنوان یک "پرکننده" یا به عنوان عنصری در یک موقعیت خاص قرار می گیرد، فقط برای پر کردن کامل دیواری که آشپزخانه در آن قرار دارد استفاده می شود. راحتی چنین لوازم جانبی را می خواهند. آن را بدون توجه به اندازه آن در آشپزخانه خود داشته باشند.

رایج ترین استفاده از این سبد جا بطری است، اما مدل های کامل تری نیز وجود دارد که حتی به شما امکان می دهد سه ردیف شیشه را داخل آنها قرار دهید، به طوری که در هر دو مورد، مناسب ترین مکان برای قرار دادن آن است. توصیه می شود این نوع سبد را در نزدیکی اجاق گاز قرار دهید، جایی که می تواند به یک کابینت عالی و کاربردی برای نگهداری شیشه های نمک و ادویه ها و همچنین بطری های روغن، سرکه، سس سویا و غیره تبدیل شود.

همان نوع ساختار و لغزش این مکمل های کشویی کوچک در سبدهای بزرگتر مانند سبدهای 30 سانتی متری نیز دیده می شود. مفهومی که این نوع محصول را متحرک می کند در واقع کم و بیش همیشه یکسان است: ایجاد فضای قابل استفاده تر که باریک و بسیار عمیق (60 سانتی متر) است، زندگی کسانی را که مجبورند چیزها را پشت سر قرار دهند پیچیده می کند. داخل خود موبایل بنابراین، ستون کششی 30 سانتی متری به یک عنصر نسبتاً درخواستی برای کسانی تبدیل شده است که باید آشپزخانه مدولار خود را طراحی و تولید کنند، اما در این مورد، از آنجایی که در نهایت یک وسیله جانبی با وزن قابل توجه است، لازم است بدانید که کسانی که آن را می خواهند باید یک هزینه کاملاً متناسب را برآورده کنند. جدا از هزینه مواد (همیشه در این نوع لوازم جانبی مهم است)، کیفیت متغیر متمایز کننده است. در واقع، یک ستون بیرون‌کش 30 سانتی‌متری باید حتماً مجهز به مکانیزم باکیفیت باشد، زیرا در غیر این صورت شما این خطر را دارید که تقریباً بلافاصله یک قطعه کابینت شکسته را در اختیار داشته باشید. راهنماهای لازم برای لغزش چنین مکانیزم بزرگ و سنگینی که قرار است بارها باز شود، در واقع باید دارای شرایط استحکام و دوام بسیار بالا باشند.

با این حال، این لوازم جانبی مهم را باید "ابزار کار" واقعی در نظر گرفت، زیرا آنها می توانند عملکرد استفاده از هر آشپزخانه مدرن مدولار را که شایسته نامگذاری است، بهبود بخشند، به این معنی که آنها باید با دقت و توجه لازم مورد استفاده قرار گیرند. با مراقبتی که هر ظروف آشپزخانه سزاوار آن است.

 

مکانیزم ها و تجهیزات داخلی برای پایه گوشه آشپزخانه مدولار

در اینجا ما در یک پاراگراف هستیم که مطمئناً علاقه و توجه اکثر افراد را برانگیخته است، یعنی موردی که مربوط به بهره برداری از "گوشه های آشپزخانه" با استفاده از تجهیزات ویژه است. در واقع، از زمان‌های بسیار قدیم، گوشه‌های «پایه‌های آشپزخانه (یعنی اثاثیه کم آن) همیشه نشان‌دهنده نوعی علاقه برای هر خانم خانه‌دار و برای همه کسانی است که دوست دارند خانه‌شان را مرتب نگه دارند.

مشکل بسیار ساده است و همچنین شناخته شده است: ما با یک کابینت "پایه" روبرو هستیم که با وجود داشتن حجم داخلی زیاد، بهره برداری راحت و فوری بسیار دشوار است. این دقیقاً به دلیل موقعیت "زاویه ای" همین عنصر است که از یک طرف تا حدی توسط عمق خود آشپزخانه که با "چرخش" در گوشه ای در آن نقطه ایجاد می شود ، پوشیده شده است. این امر باعث می شود که نتوان دید کاملی از فضای داخلی آن داشت و همچنین استفاده از آن را بسیار دشوار می کند. در این موارد فرد اغلب مجبور به انتخاب می شود: یا با باز کردن در از قسمتی از کابینت که جلوی شماست استفاده کنید (بنابراین هر چیزی که می تواند حجم پنهان باشد را کنار بگذارید) یا همه چیز را پر کنید. فضای موجود، بدون اینکه خیلی نگران این باشیم که چه زمانی باید آن وسیله کوچک یا گلدانی را که در گوشه مخفی گذاشته ایم بیرون بیاوریم.

همه اینها، اگر چند سال پیش به دلیل اندک وسایلی که در آشپزخانه وجود داشت مشکلی نداشت، امروز به یک "سردرد" واقعی تبدیل شده است.

 

پس چگونه مشکل گوشه آشپزخانه را حل کنیم؟

بیایید با ساده ترین و واضح ترین راه حل شروع کنیم: راه حلی که شامل استفاده ساده از قفسه است. دومی، اگرچه ممکن است در نگاه اول یک چیدمان نسبتا پیش پا افتاده به نظر برسد، اما به دلایل متعدد یکی از رایج ترین و ترجیح داده شده است. اول از همه، ما در واقع در مورد ارزان ترین نوع تجهیزاتی صحبت می کنیم که می توان یک گوشه پایه را با آن تجهیز کرد، ثانیاً باید در نظر داشت که با یک قفسه مرکزی ساده کامل ترین بهره برداری از فضای داخلی پایه گوشه‌ای که در این حالت نه توسط مکانیزم‌ها و نه توسط شبکه‌های فلزی اشغال شده است، می‌توان آن را تا آخرین سانتی‌متر با خیال راحت پر کرد. یقیناً در انجام این کار، همانطور که گفتیم، باید در نظر داشت که هر جسمی در مخفی ترین قسمت خود (یعنی قسمتی که در کنار آن پنهان شده است) قرار می گیرد، برای بازیابی آن ابتدا باید شیء را حرکت داد. چیزهای دیگری که در مقابل آن است. با این حال، سختی این عملیات بسته به اندازه دری که برای این عنصر در اختیار داریم، بسیار متفاوت است، که اگر اندازه ای برابر با حداقل نصف عرض کلی کابینت داشته باشد، امکان استفاده کامل از آن را فراهم می کند. راحت در واقع، معیاری که برای کسانی که این نوع گوشه ها را برای آشپزخانه خود انتخاب می کنند، ترجیح داده شده برای پایه 120 سانتی متری (130 با مدولاریت استاندارد جدید) است که با داشتن درب 60 سانتی متری، دید نسبتاً کاملی را به شما می دهد. محتویات مبلمان و استخراج نه بیش از حد خسته کننده از چیزهایی که در داخل آن ذخیره می شود.

هنگامی که مجبور به تجهیز یک پایه گوشه کوچکتر (مانند عنصر 90 یا 105/110 سانتی متری) می شوید، مشکل کمی پیچیده تر می شود، در این صورت در واقع راه حل های جایگزین برای قفسه واقعاً کم هستند و استفاده می شود. این کابینت دشوارتر باقی می ماند.

به عنوان مثال، اگر با یک پایه گوشه کوچک، اما حداقل 105 یا 110 سانتی متر عرض سر و کار دارید، می توانید این عنصر را با سبدهای گردان ساده راه اندازی کنید. در این مورد، اینها لوازم جانبی هستند که اغلب به طور کامل از مش فلزی، یا مش فلزی و چوبی ساخته شده اند که پس از قرار گرفتن مناسب، به لطف شکل "نیمه ماه" خود، می توانند با یک حرکت دایره ای از صندلی خود خارج شوند. این حرکت سبدهای فوق الذکر را کاملاً خارج از پایه گوشه قرار می دهد و این امکان را به شما می دهد تا به روشی بسیار ساده و راحت از آنها در داخل استفاده کنید. با این حال، در این مورد، برخلاف آنچه در قفسه اتفاق می‌افتد، هیچ بهره‌برداری کاملی از فضای داخلی وجود ندارد، زیرا شکل سبدها - و همچنین فضایی که باید بچرخانند - شکاف‌های بدون استفاده را در داخل موبایل ایجاد می‌کنند. بنابراین، در پایه های گوشه، بر خلاف آنچه برای "قفسه" اتفاق می افتد، بیشتر برای اجسام حجیم مانند قابلمه و انواع دیگر ظروف مناسب است، سبدهای گردان بیشتر برای قرار دادن اجسام کوچک و سبک مانند جعبه و شیشه غذا مناسب هستند. با این مکانیسم ساده، در واقع می توان از سبدها به راحتی استفاده کرد، زیرا پس از استخراج، به شما این امکان را می دهد که فضای داخلی آنها را کاملاً ببینید و بتوانید محتویات آنها را با سادگی بسیار دور بریزید.

قیمت این لوازم جانبی بسته به برند و مدل می تواند بسیار متفاوت باشد. مدل های بسیار ساده ای در بازار وجود دارد که قیمت آنها از صد یورو تجاوز نمی کند، مدل های دیگری از نظر زیبایی و عملکرد پیشرفته تر هستند که هزینه آنها به راحتی می تواند بالای 2.000.000 یا 3.000.000 تومان باشد. این تفاوت اساساً به مکانیسم مورد استفاده و کیفیت عناصری که تجهیزات با آن ساخته شده اند بستگی دارد. همچنین در این مورد بی فایده است که تأکید کنیم چقدر مهم است که بتوانیم مناسب ترین لوازم جانبی را برای ما و نیازهای خاص خود ارزیابی کنیم.

کسانی که آشپزخانه بزرگ تری در دسترس دارند که می توانند یک گوشه پایه حداقل 120 سانتی متری در آن قرار دهند، امروزه می توانند روی مقدار خوبی از آخرین نسل مکانیسم های بیرون کشی بسیار زیبا و بسیار کاربردی حساب کنند.

این بدون شک یکی از مهم‌ترین «تحولات فناوری» است که بر تولید آشپزخانه‌های مدولار مدرن تأثیر گذاشته است. با اتفاق افتادن به اصطلاح «سبدهای بیرون‌کش با مکانیزم» از کابینت گوشه‌ای، در واقع موفق شد مشکل اجدادی تمام کابینت گوشه‌ای (پایه‌ها، ستون‌ها و انبارها) را که می‌توان در آشپزخانه قرار داد، به طور قطعی حل کرد.

ما در مورد مکانیزم نسبتاً پیچیده ای صحبت می کنیم که بین بدنه خود پایه گوشه و درب آن اعمال می شود. به لطف این مکانیزم، با باز کردن کابینت، همانطور که با هر کشو انجام می شود، یک سری اول از دو سبد استخراج می شود که در پشت یک قاب قرار می گیرند و دو سبد دیگر در شبکه فلزی به شکل یکسان روی آن اعمال می شود. پس از باز شدن پایه گوشه، چهار سبد در کل محتویات آنها کاملاً قابل مشاهده و در دسترس قرار می گیرند. بنابراین سیستم مورد بحث امکان بهره برداری تقریباً کامل از فضای داخلی قطعه کابینت را می دهد - برخلاف آنچه در سبدهای "هلال" اتفاق می افتد - اما آنچه مهمتر است این است که چنین بهره برداری فقط به حداقل از دست دادن فضا دلالت دارد. با این حال، حتی در این مورد، هم شکل و هم سیستم باز کردن، این تجهیزات داخلی را فقط برای قرار دادن اشیاء "سبک" مانند کنسروها و مواد غذایی ذخیره شده در قوطی مناسب می کند.

اما بیایید به "نقطه دردناک" برسیم، این قیمت سبد گوشه قابل جابجایی است که در مورد آن صحبت کردیم. در واقع، بدون شک گران ترین این نوع تجهیزات است زیرا شاید پیچیده ترین لوازم جانبی آشپزخانه داخلی برای ساخت باشد. مدل های موجود در واقع بسیار زیاد هستند و حتی گاهی از نظر شکل و مکانیسم بسیار با یکدیگر متفاوت هستند. همچنین در این مورد، بهترین کار برای کسانی که خواهان این نوع تجهیزات هستند، انتخابی است که هم نسبت کیفیت به قیمت و هم نیازهای واقعی آن را در نظر بگیرد.

 

آبکش ظرف

این اکسسوری داخلی که معمولاً به آن «صفحات کولا» نیز می‌گویند، یکی دیگر از تجهیزاتی است که عملاً همیشه در آشپزخانه‌های مدولار وجود داشته است. استفاده از آن در واقع در اصل در آشپزخانه ضروری بود، زیرا همانطور که می دانیم، قبل از گسترش گسترده ماشین ظرفشویی، ظروف، لیوان ها، کارد و چنگال و قابلمه ها با دست شسته می شدند و این نیاز به داشتن مکانی برای نگهداری این اشیا داشت زیرا خشک می شوند. بالا برای این منظور، شبکه های فلزی "اختراع" شدند که اندازه مناسبی برای قرارگیری در داخل واحدهای دیواری داشتند و به گونه ای ساخته می شدند که به طور منطقی ظروف را در خود جای دهند.

برای جلوگیری از زنگ زدن آنها، معمولاً آنها را با رنگ یا پلاستیک می پوشانند. شکل آنها از آن زمان تا به حال کم و بیش یکسان باقی مانده است: یک شبکه در پایین "مسطح" است تا شیشه ها را وارونه روی آنها قرار دهد، در حالی که در بالا "معروف" است تا اطمینان حاصل شود که صفحات موقعیت در بالا می توانند قابل تنظیم باشند. به صورت عمودی درج شده است. این چیدمان همان چیدمانی است که با گذشت زمان ثابت شده است که مناسب ترین و راحت ترین استفاده از آن است، به طوری که عادت به استفاده از آبچکان ظروف، قرار دادن ظروف به صورت عمودی و لیوان ها به صورت وارونه روی قفسه پایین همچنان بسیار رایج است. امروزه علیرغم وجود ماشین ظرفشویی در خانواده ها وجود دارد. از این گذشته، تنها جایگزین واقعاً معتبر برای حضور ظروف کولا، استفاده از یکی از کابینت‌های موجود در هر آشپزخانه مدولار است، برای قرار دادن انبوه بشقاب‌ها و لیوان‌ها، درست مانند هر شی دیگری. با این حال، نمای فوری که آبچکان ظروف ارائه می دهد، همراه با استفاده آسان از آن، اغلب آن را به یک لوازم جانبی غیرقابل جایگزین تبدیل می کند، به همین دلیل اکثر صاحبان یک آشپزخانه مدولار مدرن ترجیح می دهند یک آبچکان ظرف داشته باشند و بتوانند از آن استفاده کنند، نه ساختن. از آن استفاده می‌شود که از نامش نشان می‌دهد، بلکه از آن به عنوان یک ظرف بسیار مفید استفاده می‌کند، که در آن بشقاب‌ها و لیوان‌ها به خوبی تقسیم شده‌اند، قابل مشاهده هستند و برداشتن و کنار گذاشتن آن بسیار راحت است.

با توجه به مصالح ساختمانی، در حال حاضر آبچکان ظروف تقریباً به طور انحصاری از فولاد ضد زنگ ساخته می شود تا زنگ نزند و خراش هایی که تا دهه 90 در شبکه های فلزی رنگ شده استفاده می شد متحمل نشوند. مدل های موجود در بازار با توجه به ابعاد یونیت دیواری که باید در آن تعبیه شود متفاوت است. متداول ترین آنها "دوگانه" هستند که در آن صفحات و لیوان ها روی دو شبکه مختلف قرار می گیرند که می توانند عرض آنها 45، 60، 90 یا 120 سانتی متر باشد. این چیدمان اما به ارتفاع داخلی حداقل 66/70 سانتی متر نیاز دارد، به همین دلیل زهکشی ظروف با توری منفرد وجود دارد که می تواند در کابینت با ارتفاع کمتر از 40 سانتی متر نیز قرار گیرد.

در این حالت، قفسه آبکش تک ظرف مجهز به دو ناحیه است که توری ها بسته به اشیایی که در آنجا قرار می گیرند متفاوت است یا با یک شبکه یکنواخت واحد که می توان لیوان ها و بشقاب ها را بی تفاوت در آن قرار داد.

یک موضوع بسیار جالب برای پرداختن به موضوع آبچکان ظرف، مربوط به دهانه آنها است. در نهایت، اگرچه در واقع یک "واحد دیواری" معمولی است، با داخلی مجهز به شبکه های ویژه، استفاده از آن ممکن است به نوع درب هایی که مجهز است مشروط شود. برای اینکه بفهمید چرا، فقط خودتان را در حال شستن ظروف و مخصوصاً زمانی که آنها را در داخل آبکش ظرف قرار می دهید تصور کنید. در این فازها درهای آن برای مدت طولانی باز می ماند و به دلیل سهولت ضربه زدن به سر یا سایر قسمت های بدن می تواند عامل بروز حوادث خانگی باشد. به همین دلیل آبچکان ظروف با درهای عمودی (که «لوله‌دار» نیز نامیده می‌شود) معمولاً به لولاهای «180 درجه» مجهز می‌شوند تا کاملاً باز شوند و به بقیه کابینت چسبیده و بدون ایجاد شلوغی بیرون زده و خطرناک باشند. یکی دیگر از روش های باز کردن که در چند سال اخیر بسیار رایج شده است، روشی است که شامل نوعی درب بازشو است. از طریق این سیستم، یک درب آبچکان ظرف (در این مورد، تقریباً همیشه به صورت افقی قرار می گیرد)، به آن اجازه می دهد که باز شود و بدون ایجاد مانع در بالا باقی بماند.

 

تجهیزات خارجی کابینت

تا اینجا در مورد هر چیزی که می تواند برای تجهیز آشپزخانه شما مفید باشد صحبت کرده ایم، به خصوص در مورد فضای داخلی کابینت ما. با این حال، آشپزخانه های مدرن برای قرار دادن و استفاده از تجهیزات "خارجی" متعددی که معمولاً در فضای بین واحدهای پایه و واحدهای دیواری قرار می گیرند، فراهم می شود. از این گذشته، از این شکاف دیوار خالی که تقریباً همیشه به عنوان "پشت پاش" استفاده می شود و با کاشی یا مواد دیگر پوشانده می شود، در واقع می تواند برای آویزان کردن بسیاری از چیزها نیز استفاده شود.

ساده‌ترین و متداول‌ترین تجهیزات خارجی را میله‌های کلاسیک ملاقه (که به آن میله نیز می‌گویند) نشان می‌دهند که در اشکال و مدل‌های مختلف در بازار وجود دارند و از دیرباز به عنوان کمکی معتبر برای آویزان کردن حوله‌های چای، راویولی و تمام آن لوازم جانبی که باید در دسترس باشد. شکل آنها بسته به سبک آشپزخانه می تواند بسیار مدرن یا "کلاسیک" باشد و همچنین می توان آنها را با "رول نگهدارنده" راحت و "قفسه های ادویه ای" به همان اندازه مفید مجهز کرد. ساختار آنها باعث می شود که هم در فضاهای خالی آشپزخانه و هم در نزدیکی سینک و اجاق گاز آویزان شوند، اما در این حالت مراقب باشید که وسایل قابل اشتعال مانند پارچه ظرف یا دستکش های پارچه ای آشپزخانه را آویزان نکنید.

یکی از لوازم جانبی بسیار کاربردی که مدتی است همراه "میله‌های ملاقه‌دار" بوده است، در واقع "قلاب" است که یک قطعه فلزی منحنی کوچک است که به شما امکان می‌دهد اشیاء فلزی یا چوبی مانند ملاقه یا پارچه را بی‌تفاوت آویزان کنید. مانند حوله چای یا دستکش. قلاب ها یک راه حل عالی هستند زیرا به شما امکان می دهند انواع مختلفی از اشیاء را به میله متصل کنید و آنها را در هر نقطه از طول آن که می خواهید استفاده کنید قرار دهید. یک میله ملاقه گیر خوب می تواند 60 تا 120 سانتی متر طول داشته باشد و برای اینکه کامل تلقی شود باید حداقل به 4 قلاب، یک رول و یک قفسه ادویه مجهز باشد. برای آشپزخانه‌های مدرن، میله‌های ملاقه‌دار تقریباً همیشه از فولاد ضد زنگ ساخته می‌شوند، اما موارد بسیار ظریفی نیز در فلز سیاه وجود دارد.

این اکسسوری‌های سنتی را می‌توان با کابینت‌های واقعی «زیر دیوار» که در ترکیب با سبک آشپزخانه که آنها را در خود جای می‌دهد ترکیب کرد. اینها می توانند از عناصر باز کوچک، یک سری کشوهای کوچک و همچنین کابینت های ادویه جات واقعی یا نگهدارنده رول تشکیل شوند.

بنابراین، از طریق این مقاله سعی کرده ایم به موضوعی بپردازیم، مانند تجهیزات داخلی آشپزخانه، که در واقع به ندرت در مورد آن صحبت می شود و اطلاعات عمومی و ناکافی را می توان به صورت آنلاین یافت. با این حال، نباید فراموش کنیم که حتی در انجام این نوع انتخاب، توصیه یک متخصص همیشه هنگام خرید آشپزخانه مدولار بسیار مفید است. کسانی که محصولات مبله را می شناسند همچنین می توانند بهترین توصیه ها را در مورد آنچه در نگاه اول تنها جزییات به نظر می رسد، اما اغلب فاکتورهای ضروری برای موفقیت یک کابینت زیبا و واقعاً کاربردی هستند، ارائه دهند.

5/5 - (2 امتیاز)

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *