زمانی که می خواهید شرایط استفاده از آشپزخانه خود را بهبود ببخشید، یکی از هوشمندانه ترین کارها این است که به سازماندهی بهینه محیط اطراف سینک ظرفشویی فکر کنید. ما در مورد یک عنصر ضروری از کالای آشپزخانه صحبت می کنیم که برای چندین دهه کم و بیش بدون تغییر باقی مانده است و با این حال، امروزه می توان آن را از یک مجموعه گسترده مانند فروشگاه دکوراسیون داخلی AE انتخاب کرد، هم برای قسمت بالایی (سینک ظرفشویی) و برای پایین به نام (زیر سینک).

در ادامه خواهید خواند:

سینک ظرفشویی آشپزخانه

با شروع از این مفهوم غیرقابل انکار که قبل از هر خرید باید نیازهای خود را به دقت ارزیابی کنید تا مطمئن شوید که انتخاب در طول زمان معتبر است، بیایید شروع به تجزیه و تحلیل این "نقطه عملکردی" بسیار مهم برای آشپزخانه خود کنیم و خود "سینک ظرفشویی" را دقیقاً از شیئی که در این مکان برای شستن ظروف غذا تعبیه شده است، بررسی کنیم.

به طور کلی یک سینک ظرفشویی از یک یا دو فرورفتگی مجهز به زهکشی به نام "چاه" یا بیشتر "وان" تشکیل شده است که معمولاً با یک شیر و یک سطح نگهدارنده به نام "دریپ" ترکیب می شود.

عرض یک وان آشپزخانه مستطیلی حدود 40 سانتی متر است، در حالی که عمق مطلوب بین 17 تا 19 سانتی متر متغیر است. وان سینک جزء اساسی آن است که نمی توان آن را نادیده گرفت زیرا تنها مکان کاربردی است که در آن می توان اشیا و مواد غذایی را شست و از خیس کردن بقیه اتاق و اثاثیه اجتناب کرد. در واقع، شیر همیشه بالای وان قرار می گیرد، که تعیین می کند که ابعاد آن لزوماً به گونه ای است که اجازه می دهد اشیا و آب لازم برای شستشو را در خود جای دهد.

در مورد ارتفاع از سطح زمین، در مدل های توکار کم و بیش با ارتفاع میز کار (80-90 سانتی متر) مطابقت دارد، اما مواردی وجود دارد که سینک به نحوی 10 یا حتی 15 سانتی متر بالاتر به منظور تسهیل استفاده از آن می رود به ویژه برای افراد بلند قد. در هر صورت، در واقع موقعیت سینک باید به کسانی که کار می کنند این امکان را بدهد که با خم شدن کمترین حد ممکن به ته چاله برسند تا بیش از حد به کمرشان فشار نیاورد.

سینک ظرفشویی توکار

سینک رومیزی، توکار، رو به بالا و زیر پیشخوان. این شرایط به چه معناست؟


همانطور که چندین بار دیده ایم، طراحی سینک های آشپزخانه به تدریج تکامل یافته است، با تکامل مبلمان مدولار ایجاد شده برای تجهیز این اتاق بسیار مهم در خانه ما.

در واقع، در ابتدا سینک ها فقط در نسخه روکار وجود داشتند، یعنی بالای کابینت زیر سینک قرار می گرفتند، گویی نوعی درپوش هستند. در این مورد، آشپزخانه مدولار در واقع با مفهوم فعلی «تک تکه مبلمان» که توسط یک عنصر مشترک به نام بالا یا میز کار کنار هم قرار می گیرد، تصور نمی شد. این بیشتر به عنوان مجموع اجزای مجزا در نظر گرفته می‌شد که هرکدام به قسمت بالایی خود مجهز شده و در کناره‌ها تکمیل شده بودند، که وقتی یکی در کنار دیگری قرار می‌گرفتند، شکل و اندازه‌ای را به آشپزخانه مدولار می‌دادند.

 

اما اینکه این عناصر مجزا به خصوص در قسمت سینک ظرفشویی به دلیل وجود آب که به نحوی بین کابینت نفوذ می کرد و به سازه آسیب می رساند، مشکلات نفوذی ایجاد می کرد. به این معنی سازندگان برای جلوگیری از این نفوذ آب، به دنبال راه حلی بودند. در آن نقطه بود که کارخانه های سازنده سینک ظرفشویی شروع به فکر کردن در مورد استفاده از "میزهای کار منحصر به فرد و  تقریباً بدون درز افتادند. که در آن لوازم جانبی دیگر مانند اجاق گاز و سینک می توانند "توکار" شوند. (از این رو عبارت "سینک ظرفشویی توکار") بدون وقفه شکل گرفت. در این مورد، در واقع، قسمت بالا برای اجازه دادن به داخل لوازم جانبی بریده نمی شود، بلکه به طور مناسب "سوراخ" شده است تا سینک و اجاق گاز را بتوان محکم به آن وصل کرد. این بدیهی است که به شما امکان می دهد واقعاً میزان نفوذ را به حداقل برسانید و همچنین جلوه زیبایی شناختی عالی به دست آورید.

 

گام بعدی این بود که به این نوع سینک ظرفشویی، ظاهری که همیشه بهتر باشد داده شود و برای این منظور ایده تعبیه سینک های "هموار به بالا" و "زیر پیشخوان" متولد شد. آنها انواعی از درج هستند که فقط روی برخی از مواد مانند سنگ مرمر، کوارتز، HPL و گرانیت امکان پذیر است، یعنی تمام مدل های بالایی که در آنها سوراخ فرو رفته نمی تواند وسیله ای برای نفوذ آب تبدیل شود.

 

در حالت اول، این سینک‌ها با لبه بالایی آنقدر نازک هستند که می‌توان آن‌ها را در قسمت‌های بالایی قرار داد تا از سطح خود بیرون نزند. برای به دست آوردن این اثر، پس از سوراخ کردن، به گونه ای پروفیل می شود که یک محفظه محیطی چند میلی متری به دست آید که لبه بسیار نازک سینک در آن قرار گیرد.

 

در این مورد خاص در موادی مانند فولاد ضد زنگ ساخته شده است. در حالت دوم، از طرف دیگر، سوراخ تعبیه شده در بالا به روش سنتی و با توجه به اندازه سینک ظرفشویی که قرار است در آن قرار داده شود، به گونه ای صاف و تکمیل می شود که از نظر دکوراسیون آن را زیبا کند.

 

ضدآب؛ پس از آن سینک واقعی پیچ شده و زیر آن چسبانده می شود که در آن نقطه دیگر روی سطح بالا قابل مشاهده نخواهد بود، بلکه فقط در داخل سوراخ تعبیه شده آن قابل مشاهده است. این روش درج امکان استفاده از سینک های ساخته شده از مواد و اشکال مختلف را فراهم می کند که از اینجا به بعد در مورد آنها به توضیحات بیشتری خواهیم پرداخت.

این کار را با شروع بررسی انواع سینک های ظرفشویی موجود در بازار انجام می دهیم و ابتدا آنها را بر اساس موادی که با آن ساخته شده اند و سپس بر اساس شکل آنها تقسیم می کنیم.

سینک آشپزخانه جدید

سینک فولادی

به نظر می رسد کاملاً مناسب است که در این بررسی با موادی که تا حد زیادی بیشترین استفاده را برای تولید سینک آشپزخانه دارند، یعنی فولاد ضد زنگ شروع کنیم. استفاده گسترده از آن برای این منظور نسبتاً زیاد و تازه است و کم و بیش به اوایل دهه هفتاد میلادی باز می گردد.

پیش از آن، سینک های آشپزخانه های به اصطلاح "مدولار" تقریباً همیشه از سرامیک ساخته می شدند و حتی قبل از ظهور "مدولار" بیشتر از "شن"، مرمر، سنگ یا گرانیت ساخته شدند. تمام موادی که به هر حال بعداً به آنها اشاره خواهیم کرد.

دلیل انتشار گسترده سینک فولادی قطعاً از مقاومت زیاد و عملکرد آن ناشی می شود. یک سینک استیل ضد زنگ (از زبان فرانسوی Inoxidable، یعنی ضد زنگ) در واقع (برخلاف نمونه سینک ظرفشویی سرامیکی )، اما ممکن است به علت ضر. عملاً هرگز استفاده نکنید و بهداشت را رعایت نکنید. همه اینها باید برای خانم های خانه دار در اوایل دهه 70 کاربرد زیادی داشته باشد، عمدتاً به این دلیل که یک سینک آشپزخانه، برای اینکه "خوب" در نظر گرفته شود، بدون شک باید بسبه زیاد خمیده و خراشیده شود.

اما همچنین باید دارای ویژگی های تمیز کردن آسان و بهداشت بی عیب و نقص باشد. تا محصولی مناسب برای شستن ظروف غذا باشد. فولاد ضد زنگ در واقع به دلیل سهولت تمیز کردن و سادگی فوق العاده ای که می توان آن را بدون خطر آسیب رساندن به آن غیرعفونی کرد، در بین سالم ترین مواد در نظر گرفته می شود. تا آنجا که دقیقاً به لطف مقاومت بی‌نظیر آن در برابر اکسیداسیون و خوردگی، حتی در هنگام استفاده از مواد بسیار تهاجمی مانند مواد ضدعفونی‌کننده.

این توانایی عمدتاً به دلیل وجود کروم در آلیاژی است که از آن تشکیل شده است. دومی در واقع به فولاد ضد زنگ اجازه می دهد تا با یک لایه نازک و چسبنده از اکسید، (عملا نامرئی) پوشانده شود، که می تواند فلز زیرین را از عمل اکسیژن و سایر موادی که می توانند با اکسید کردن آن بر روی سطح به آن آسیب برسانند، محافظت کند.

 

همه اینها باعث می‌شود این ماده فوق‌العاده، زیبا و چشم نواز باشد. اما دلیلی بر تنها عیب واقعی آن نیز هست: مشکل در حفظ براق بودن سینک ظرفشویی فولادی.

 

همه می دانند: سینک استیل بعد از استفاده باید با پارچه خشک شود تا هاله های سبک ناشی از رسوب آهک و مواد شوینده که مورد نفرت کسانی است که می خواهند آشپزخانه شان کاملا تمیز باشد، روی آن ظاهر نشود. در واقع، این را نمی توان یک نقص در نظر گرفت زیرا فقط نتیجه پتینه ای است که روی ماده تولید می شود و به عنوان محافظ روی آن عمل می کند، اما هنوز هم عاملی است که هنگام انتخاب باید در نظر گرفته شود.

برخلاف آنچه که در حقیقت برای سایر اشیاء تولید شده از فولاد ضد زنگ در آشپزخانه های مدولار اتفاق می افتد - مانند هود، یخچال و فر - سطح سینک را نمی توان به گونه ای درمان کرد که اثر انگشتی را که می تواند روی آن باقی بماند کاهش دهد. 

 

با این حال، به منظور کاهش آسیب های کوچکی که ممکن است از استفاده روزانه آن حاصل شود، نوعی فرآیند ابداع شده است که می تواند سطح سینک فولادی ضد زنگ را کمی خراشیده کند تا در برابر خراش های کوچک بهتر مقاومت کند.

سینک استیل ضد زنگ یکی از مواردی است که مطمئناً می توان نسخه های بیشتری را پیدا کرد. از یک تا سه کاسه، با یا بدون آبچکان، با یا بدون تخته برش، در اندازه های متعدد موجود: مطمئناً این نوع سینک است که بیشترین انتخاب را می دهد، همچنین از نظر امکان قرار دادن آن. در واقع، ضخامت نازک آن به آن اجازه می‌دهد هم در حالت عادی "تورفتگی" (یعنی جایی که لبه آن سوراخ روی میز کار را کاملاً می‌پوشاند) و هم در وضعیت "تعفیف" قرار گیرد. به عنوان "همسطح با بالا" که در ادامه خواهیم دید.

سینک جدید ظرفشویی

سینک ظرفشویی فولادی در رزین و کامپوزیت

در دهه هشتاد میلادی، پس از انتشار گسترده فولاد ضد زنگ، که در مدت کوتاهی تبدیل به تنها ماده ای شد که بعد از سالها عملاً با آن سینک ساخته می شد، نوع جدیدی از سینک ظرفشویی در بازار ظاهر شد که از اختلاط برخی از مواد به دست می آمد.

انواع پلاستیک با مواد بی اثر مانند فراگرانیت، آستریت، کوارتز، سیلگرانیت، گرانیت و غیره که تشکیل دهنده مواد تولید سینک بوده است.

تحقق آنها در واقع با فرآیندهای صنعتی صورت می گیرد که از طریق آنها متنوع ترین اشکال سینک در قالب های مخصوص "شکل می گیرند" و برای این منظور از مخلوطی از مواد پلاستیکی و در واقع از موادی "بی اثر" استفاده می شود که می تواند مرمر هم باشد.

پودر گرانیت (که نام های تجاری مختلف Fragranite، Telmagranit و غیره از آن گرفته شده است) یا پودر سرامیک یا فلز.

صرف نظر از محصول خاص، افزودن این مواد "بی اثر" اساساً به تقویت مواد کمک می کند تا محصول را جامد و غیرقابل تغییر کند و مقاومت آن را در استفاده افزایش دهد. با این حال، جدا از سرسختی غیرقابل انکار، از نقطه نظر عملی، موفقیت بزرگ سنتتیک رزین در این زمینه خاص عمدتاً به دلیل سهولت نگهداری است که این نوع مواد اجازه می دهد. برخلاف استیل، در واقع تمیز کردن رزین باعث ایجاد رگه نمی شود و این امکان را به شما می دهد که سریعتر و با زحمت کمتر سینک را خشک و تمیز کنید. همه اینها باعث می شود حتی مقاومت حرارتی کمتری که این نوع سینک دارد در مقایسه با سایر مواد موجود در بازار قابل تحمل باشد.

سینک رزینی در واقع ذاتاً در برابر اثرات گرما مستعدتر است که در برخی موارد وقتی بالاتر از صد درجه آب جوش معمولی باشد در دراز مدت قادر است سینک های رزینی را به رنگ های تیره تر محو کند. و روشن ترها را زرد کنیم. یکی دیگر از عوامل تهاجمی برای این نوع سینک ها، عوامل شیمیایی خاصی مانند حلال ها یا مواد تهاجمی تر مانند سفید کننده یا اسیدهای قوی هستند. بنابراین هنگام استفاده از این محصولات، برای جلوگیری از تغییر رنگ یا هاله، توصیه می شود این کار را در داخل سینک رزین انجام ندهید.

جدای از این ایرادات کوچک، در میان عوامل متعددی که در عوض موفقیت اخیر این سینک ها را تعیین کرده است، بدون شک ظاهر زیبایی آنهاست. سطح این مواد در واقع برای لمس و دید بسیار دلپذیر است و سهولت در اختلاط آنها باعث می شود تا سینک های نسبی با تمام رنگ های مد روز ساخته شوند تا کاملاً با طراحی داخلی مدرن مطابقت داشته باشند.

سینک ظرفشویی رزینی به دلیل تطبیق پذیری زیاد خود، در ابتدای انتشار مشکل ترکیب احتمالی خود با رنگ اجاق گاز را مطرح کردند، به طوری که سازندگان لوازم خانگی (اغلب همان هایی که سینک نیز تولید می کنند) خیلی زود به آن توجه کردند. همین سبب تولید مدل های اجاق های لعابی به منظور داشتن رنگ هایی که با سینک های رزینی مطابقت داشته باشند شد. امروزه این نیاز به لطف استفاده گسترده از اجاق‌های شیشه‌ای و القایی کاهش یافته است. شبیه به سطح میزهای کار که در آن قرار می گیرند، به جای اجاق گاز. برای این منظور، در واقع، بسیاری از تولید کنندگان سینک کامپوزیت وجود دارند که به تولید سینک های ساخته شده با همان رنگ های یکسان میز کار از محبوب ترین مواد مانند سنگ کوارتز و سنگ چینی می پردازند.

سینک سرامیکی

سینک سرامیکی

اولین سینک های ظرفشویی که برای قرار گرفتن در آشپزخانه های مدولار «نسل جدید» در اواخر دهه 1950 و 1960 پذیرفته شدند، تقریباً منحصراً از سرامیک ساخته شده بودند. جای تعجب نیست که این نوع سینک ها توسط همان شرکت هایی تولید شدند که در تولید به اصطلاح " کالا بهداشتی" برای حمام (به عنوان مثال: کاسه توالت، سینک روشویی و..) تولید شدند. اقدامات دیکته شده توسط تولید کنندگان آشپزخانه اینها عمدتاً شامل سینک های مجهز به دو لگن و یک قسمت راه راه کوچک به نام "سینی چکه" بود که زندگی را برای خانم های خانه دار در حالی که قصد شستن ظروف را داشتند آسان می کرد. شکل آنها در ابتدا کاملاً متفاوت از شکلی بود که سینک های فعلی با آن ساخته می شدند و اساساً شکلی را که قدیمی ترین سینک ها با آن ساخته شده بودند، از مرمر یا سنگ، که به صورت یک بلوک مستطیلی صاف و منفرد ظاهر می شد که در آن حوضچه ها به دست می آمد، از سر گرفته شد. یا دو تا بسته به مورد)، همچنین به این دلیل "سوراخ" نامیده می شود. شکل ظاهری آنها در سراسر جهان غرب مشابه بود و در واقع به طور مساوی در ایالات متحده و اروپا گسترش یافتند، مکان هایی که علیرغم جایگزینی تا حد زیادی با فولاد و مواد مصنوعی، تا به امروز مورد استفاده قرار می گیرند. کسانی که امروزه سینک سرامیکی را انتخاب می کنند اساساً به دلیل شکل آن (به ویژه "کلاسیک" و گرد) و به دلیل ویژگی های زیبایی شناختی آن، این کار را انجام می دهند، زیرا از نظر کاربردی بودن این نوع مواد، استفاده از این نوع مواد بسیار ظریف و ترکیب بندی دشوار است.

 

در اوایل دهه هشتاد، استفاده خاصی، به ویژه به عنوان جایگزینی برای فولاد ضد زنگ، در ساخت سینک های "توکار" انجام شد، اما برای این استفاده، رزین های مصنوعی به زودی ترجیح داده شدند، زیرا از نظر مقاومت بسیار بیشتر و همه کاره بودند. از رنگ در حال حاضر، سینک سرامیکی تقریباً به طور انحصاری در تمام آن آشپزخانه‌های «کلاسیک» قرار می‌گیرد.

سینک ظرفشویی با سنگ مرمر یا سنگ طبیعی

حتی قبل از همه مواد دیگری که به تدریج مورد استفاده قرار می گرفتند، سینک ها از مناسب ترین مواد برای این کار در میان افراد حاضر در طبیعت مانند سنگ مرمر و سایر سنگ های طبیعی ساخته می شدند. در اصل این مصنوعات در واقع به سادگی با به دست آوردن یک یا چند مخزن از بلوک های مستطیل شکل از مواد خام ساخته می شدند که به نوبه خود می توانستند با سطوح راه راه کوچکی به نام "چکه کن" برای عملکرد جمع آوری و انتقال قطرات حاصل از ظروف مرطوب مجهز شوند.

 

این نوع از سینک ظرفشویی با وجود وزن بسیار زیاد آن قابل استفاده بود، زیرا در اصل سینک ها توسط سازه های بنایی پشتیبانی می شدند. با گسترش مبلمان آشپزخانه به جای آن (مژولار یا غیر مدولار) ترجیح داده شد که انواع سینک های سبک تر و قابل کنترل تر را انتخاب کنید، با این وجود، "قدیمی ترین" مواد جذابیت و طعم اصلی خود را دست نخورده نگه داشته اند و به همین دلیل آنها را حفظ کرده اند. تا به امروز برای برخی از انواع خاص دکوراسیون داخلی استفاده می شود. برای این منظور سیستمی اختراع شده است که به شما امکان می دهد سینک های مرمری، سنگی یا گرانیتی را به روشی اقتصادی و سبک تر بسازید. ما در مورد سینک های مونتاژ شده صحبت می کنیم که به آنها جعبه شکل نیز می گویند که با اتصال دال هایی به ضخامت 2 یا 3 سانتی متر با چسب های مخصوص ساخته می شوند و وان هایی را تشکیل می دهند که ظاهر یک جعبه باز را به خود می گیرند.

این مدل سینک مخصوصاً برای آشپزخانه های مدولار مناسب است، اولاً به این دلیل که بسیار سبک تر از سینک های «مونوبلوک» است و ثانیاً به این دلیل که امکان ایجاد ساختارهای «نازک تر» را فراهم می کند که به دلیل شکل خود برای قرار دادن داخل مبلمان مناسب تر هستند.

سینک های جعبه ای، که در سنگ مرمر یا سنگ های دیگر مونتاژ شده اند، در واقع می توانند به راحتی "زیر پیشخوان" نصب شوند، و سطح بالایی آشپزخانه "بالا" را کاملا صاف، دست نخورده به جز سوراخ در وان و در نتیجه عاری از همه چیزها باقی می گذارد.

 

در مورد موادی که این نوع سینک را می توان با آن ها پیدا کرد، می توان گفت که انتخاب آن ها تا حد زیادی بستگی به نوع اجاقی دارد که تصمیم گرفته اید برای آشپزخانه خود انتخاب کنید. چندین دهه است که بیشترین استفاده از سنگ های طبیعی برای این منظور عموماً مرمر و گرانیت بوده است، زیرا به دلیل مقاومت زیاد و نفوذناپذیری سطوح آنها پس از صاف کردن (یا حتی بهتر "صیقل دادن") و درمان ویژه، سنگ های مرمر و گرانیت هستند.

با این حال، روشن شدن این جنبه ضروری مهم است: سنگ، تراورتن، مرمر و گرانیت، اگرچه همه آنها "سنگ های طبیعی" هستند، اما موادی هستند که از نظر زیبایی شناسی، مقاومت در برابر ضربه و فشرده بودن، مشخصات و ویژگی های آنها کاملاً با یکدیگر متفاوت هستند. که آنها را کم و بیش برای حاوی مایعات مناسب می کند. به عنوان مثال، سنگ مطمئناً شکننده ترین ماده، کم مقاومت ترین و احتمالاً دارای بیشترین ویژگی جذب مایعات است. با این حال، این باعث نمی شود که آن را به یک ماده کمتر مناسب برای ساخت سینک تبدیل کند، بلکه کاملا برعکس ... استفاده از موادی مانند این، باید با آگاهی از ویژگی های خاص محصول و مشکلات مربوط به آن همراه باشد.

همین امر در مورد تراورتن نیز صدق می‌کند که علیرغم اینکه ماده متخلخل بسیار کمتری نسبت به سنگ است، دارای حفره‌های طبیعی متعددی است و به همین دلیل می‌توان با خیال راحت از آن برای ساخت سینک استفاده کرد، اما به شرطی که به درستی کار شود تا نشتی یا شکستگی ایجاد نشود. از این منظر، مرمر در بسیاری از تغییرات، به طور جهانی یکی از بهترین مواد برای ساخت سینک در نظر گرفته می شود. با این حال، آن نیز کاملاً بدون مضرات نیست، زیرا مانند هر محصول طبیعی، مطمئناً در معرض لکه و گریس نیز می باشد، به خصوص اگر به درستی صیقل داده نشود و مهمتر از همه در طول زمان نگهداری نشود.

 

شاید حداقل از نظر کاربردی بودن، در میان مواردی که در این بند توضیح داده شد، سینک هایی که امن ترین راحتی استفاده را تضمین می کنند، سینک های گرانیتی باشند. دومی در واقع سنگی بسیار مقاوم و فشرده است که اگرچه برای فرآوری آن دشواری های بیشتری را به همراه دارد (ماده ای بسیار سخت تر از سنگ و مرمر است) البته زمانی که کاملاً صاف و صیقلی شد، عایق رطوبتی سطح خود را برای مدت طولانی تری حفظ می کند و مقاومت بهتر در برابر ضربه و خراش را تضمین می کند.

 

سینک ظرفشویی کورین، کوارتز، HPL و چینی

اخیراً، فناوری‌های جدید امکان اختراع مواد جدید و بسیار پیشرفته را فراهم کرده‌اند که با آنها علاوه بر رویه‌های آشپزخانه، سینک‌هایی نیز ایجاد می‌شود که کاملاً با آنها ادغام شده‌اند، زیرا دقیقاً با همان مواد ساخته می‌شوند تا جلوه‌ای زیبا به دست آورند. مجاورت کامل این نوع سینک از نظر زیبایی شناسی راه حل های عالی هستند که از طریق آنها می توان ترکیبی عالی از طراحی زیبا و ظریف و عملی فوق العاده را به دست آورد. اما از آنجایی که این محصولات عمدتاً برای ساخت میز کار آشپزخانه استفاده می شوند و ثانیاً برای سینک ظرفشویی استفاده می شود، در مقاله بعدی به مطالعه فنی دقیق تر و دقیق تری در مورد این مواد اشاره می کنیم و اکنون فقط به استفاده از آنها برای ساخت سینک می پردازیم.

 

کورین

جدای از سنگ مرمر، سنگ و گرانیت، یکی از اولین مصالحی که به ترتیب زمانی، می‌توان رویه‌های آشپزخانه را با سینک‌های یکپارچه در داخل همان متریال ایجاد کرد، کورین بود. این ماده تولیدی یک رزین مصنوعی بسیار چکش‌خوار است که با آن تعداد زیادی مصنوعات ساخته می‌شود و بدیهی است که می‌توان میزهای کار آشپزخانه با شکوهی را ایجاد کرد که مشخصه آن یک سطح پیوسته بدون اتصالات یا جداسازی است. برای تحقق این رویه ها از فناوری خاصی استفاده می شود که امکان اتصال دو یا چند میز کار متفاوت را از طریق استفاده از چسب مخصوصی که چیزی جز مشتق شده از همان ماده اولیه ای نیست که خود رویه با آن ساخته شده است، می دهد.

بنابراین با استفاده از این سیستم می‌توان وان‌ها را «زیر بالا» به خود میز کار وصل کرد، فرآیندی که با استفاده از چاه‌هایی که قبلاً با ریختن همان مواد در قالب‌های ویژه با متنوع‌ترین شکل‌ها ساخته شده بودند، انجام می‌شود. اثر به‌دست‌آمده یک ادغام کامل بین سینک ظرفشویی و میز کار (کانتر) است که در آن به نظر می‌رسد مواد رویه به نوعی با استفاده‌های خاص سازگار است، به طور مناسب در منطقه سینک فرو رفته و بسته به نیاز یک یا دو کاسه را تشکیل می‌دهد.

 

کوارتز

در چند سال گذشته متعاقباً شاهد ظاهر شدن مواد فناورانه دیگری در بازار هستیم که بیشتر و پیشرفته تر و مقاوم تر هستند، مانند "کوارتز" . در این مورد ما با دال هایی با ضخامت های بین دو تا سه سانتی متر سروکار داریم که از "ترکیبات" ساخته شده اند که جایگزین بسیار معتبری برای سنگ های طبیعی مانند مرمر و گرانیت شده اند. ما در مورد "مشتقات" واقعی صحبت می کنیم زیرا آنها موادی هستند که از اختلاط ذرات سنگ مرمر، گرانیت و کوارتز، با آمالگام های سیمانی و رزین های ویژه ساخته می شوند که از نظر مقاومت و از نظر نفوذ ناپذیری به مایعات و با هدف بهبود عملکرد محصول در آگلومرا وارد می شوند.

بنابراین، با کوارتز می توان سینک هایی ایجاد کرد که با مونتاژ نوعی "جعبه" ساخته می شوند که از قطعات مختلف به هم چسبیده شده اند. دقیقاً همانطور که برای سینک های مونتاژ شده به اصطلاح "جعبه شکل" دیده ایم. همچنین در این مورد هدف دستیابی به سطوحی با ظاهری پیوسته و یکنواخت است که به لطف ویژگی های زیبایی شناختی خاص کوارتز، به شکلی فوق العاده مدرن و کاملاً با سبک مدرن ترین مبلمان ادغام شده است. درست مانند سینک های مرمر یا گرانیت، ما در مورد مصنوعاتی صحبت می کنیم که با وان هایی ساخته می شوند که دارای لبه های "تیز" هستند که از نظر داخلی، گاهی اوقات تمیز کردن کامل آنها پیچیده است و از نظر لبه بیرونی آنها، می توانند در برابر تأثیرات ظریف باشند. با این حال، تأثیر کلی آن در واقع عالی است و اگر به خاطر هزینه نسبتاً بالای سینک نبود، که با پردازش کاملاً دست ساز که این نوع سینک نیاز دارد، قابل توجه بود، یکی از بهترین راه حل های موجود در پانوراما مبلمان مدرن آشپزخانه در نظر گرفته می شد. 

سینک HPL

HPL که به عنوان "لمینت لایه ای" نیز شناخته می شود، بدون شک یکی از جدیدترین نوآوری ها در زمینه موادی است که با آن می توان رویه آشپزخانه و سینک ظرفشویی را ساخت. در واقع این یک تازگی "نسبی" است زیرا ما در مورد ماده ای صحبت می کنیم که از قرن گذشته در بازار وجود داشته است و مبلمان و اثاثیه برای مدت طولانی با آن ساخته شده است. این انتشار گسترده آن به عنوان ماده ای رایج برای تولید صفحه های آشپزخانه و سینک ظرفشویی است که مطمئناً کاملاً جدید است.

این یک ماده مصنوعی است که از روی هم قرار دادن بسیاری از لایه‌های متوالی از ورق‌های آغشته به رزین‌های ملامینه تشکیل می‌شود که تحت فشار زیاد (از این رو HPL: High Pressure Laminate نامیده می‌شود) تا حدی فشرده می‌شوند که یک ورقه منفرد را تشکیل می‌دهند. مقاومت بی سابقه در برابر خمش و فشار تا بنابراین Hpl یک سطح پلاستیکی فوق‌العاده مقاوم و کاملا ضد آب است که به دلیل ویژگی‌های فنی و ضخامت بسیار کاهش‌یافته‌اش، مخصوصاً برای ساخت رویه‌ها و سینک‌ها مناسب است.

در مورد دومی، سیستم تولیدی که امکان ساخت آنها را فراهم می کند مانند سینک های مونتاژ شده یا جعبه ای شکل است که در مورد آنها صحبت کردیم. اما در این مورد خاص، برای ساخت وان ها از تکیه گاه فولادی استفاده می شود که شبیه یک وان واقعی است که ابتدا زیر میز کار چسبانده می شود و سپس با پانل های کوچک Hpl که به هم و به خود وان چسبانده شده اند، روکش می کنند. این دو تکه بودن به دلیل کاهش ضخامت صفحات ضروری است و به مواد اجازه می دهد عمر طولانی تری داشته باشد و عملاً خطر نشتی وجود ندارد.

با توجه به اینکه HPL را می توان هم برای تولید سینک ظرفشویی و هم برای تولید درب آشپزخانه استفاده کرد، به راحتی می توان جلوه زیبایی عالی را که از طریق این متریال استثنایی به دست می آید، تصور کرد. در واقع، از نظر ویژگی های فنی، HPL نسبت به سایر مواد سینک که تاکنون درمان شده اند، حسادت زیادی ندارد، در واقع، از برخی جهات اغلب آن را بهتر می دانند.

معایب سینک ظرفشویی ساخته شده با HPL: به دلیل مقاومت حرارتی کمتر این مواد در مقایسه با سایر مواد و هزینه بالای این نوع سینک است که معمولاً در نسخه های "تک کاسه" ساخته می شود، بسیار بیشتر از هر "ترکیب" ساخته شده است. در سینک در رزین مصنوعی، در حالی که کم و بیش دارای خواص عملی عالی معمول است.

HPL سینک ظرفشویی

آخرین مورد از مواد سینک که در این بررسی به آن خواهیم پرداخت، نیز مواردی است که اخیراً وارد بازار شده است، یعنی ظروف سنگی چینی.

سینک ظرفشویی سنگی چینی

نه بیشتر و نه کمتر از همان ماده ای است که هم کف و هم پوشش ده ها سال است که با آن تولید می شود، اما به لطف جدیدترین فناوری ها به گونه ای کار می کند که صفحات بزرگی به عرض حدود سه متر به دست می آورد. می توان دو صفحه آشپزخانه تا عمق 70 سانتی متر با ضخامت های 1 تا 3 سانتی متر ساخت. مهمترین ویژگی این سینک مقاومت بی نظیر آنها در برابر ضربه و خراش است، امتیازاتی که این ماده را به ویژه برای ساخت سینک های یکپارچه مناسب می کند.

همچنین در این مورد ما در مورد سینک های "مونتاژ" یا جعبه ای صحبت می کنیم، یعنی همان سینک هایی که همانطور که قبلاً دیدیم با چسباندن قطعات دال به ضخامت حداقل 2 سانتی متر به یکدیگر ساخته می شوند و به لطف آنها می توانند جنبه های مختلفی به خود بگیرند.

 

بنابراین سینک های سنگی یکپارچه چینی از بسیاری جهات با سینک های سرامیکی که در ابتدای مقاله در مورد آنها صحبت کردیم متفاوت است. اول از همه برای مواد، که یک سرامیک فشرده خاص است که در آن یک قسمت داخلی نرمتر به نام "بیسکویت" و یک قسمت خارجی مقاوم تر به نام "لعاب" وجود ندارد، بلکه یک خمیر یکنواخت روی سطح آن وجود دارد. 

با نگاهی به یک سطح ساخته شده از ظروف سنگی چینی در بخش، در واقع به راحتی می توان دریافت که ما با دو ماده با استحکام و فشردگی متفاوت روبرو نیستیم، بلکه با یک ماده روبرو هستیم که نوعی "رنگ" قادر به ساختن آن باشد. از نظر زیبایی شناسی زیبا، حتی مقاوم تر در برابر ضربه و کاملا ضد آب. به طوری که استانداردهای فنی UNI تنها آن دسته از سرامیک هایی را که دارای ضریب جذب آب کمتر از 0.5% هستند به عنوان "سنگ پرسلن" تعریف می کند.

 

بنابراین، خود ماده هیچ ربطی به سرامیک‌هایی که سینک‌های دستشویی و سینک‌های «نوع قدیمی» با آن ساخته شده‌اند و هنوز هم ساخته می‌شوند، ندارد، بلکه شکلی که این ماده می‌تواند در سینک‌ها به خود بگیرد، بسیار متفاوت است. سینک مونتاژ شده در واقع به دلیل شکل های لزوما مربعی معمولی کار آن، ظاهری بسیار مدرن و مینیمالیستی دارد.

تعداد عملاً بی‌نهایت رنگ‌ها و روکش‌های موجود نیز باعث می‌شود که تطبیق پذیری آن فقط با کوارتز یا لمینت‌ها قابل مقایسه باشد. عاملی که به تنهایی این مدل سینک را با مدل سنتی آن در سرامیک سفید که معمولاً به آن عادت کرده ایم متفاوت است.

 

سینک 1 وان

یک وان، دو وان، با یا بدون سینی آب چکان؟

سینکی که به بهترین وجه نیازهای ما را برآورده می کند کدام است؟
صرف نظر از موادی که انتخاب می کنیم، شکل سینک که آشپزخانه مدولار ما را تکمیل می کند نیز باید از طریق بازتابی انتخاب شود که فاکتورهای متعددی را در نظر می گیرد. یکی از مهمترین موارد مربوط به اندازه آن است زیرا بسته به فضایی که در دسترس خواهیم داشت، باید سینکی را انتخاب کنیم که تا حد امکان متناسب با مکانی باشد که در آن قرار می گیرد بدون فراموش کردن استفاده ای که باید انجام دهیم. از آن، اما مراقب باشید که اغراق نکنید. بله، زیرا، در حالی که می‌خواهیم تا حد امکان راحتی داشته باشیم (البته سینک، هر چه بزرگ‌تر، بهتر)، پس باید با فضاهایی که به سایر لوازم ضروری که با هم کار می‌کنند تا هر آشپزخانه کافی و کاربردی باشد، بپردازیم. . .

احتمالاً به همین دلیل است که "سینک آشپزخانه" که همانطور که دیدیم در ابتدا در عمل فقط در یک نسخه (دو کاسه به اضافه سینی آب چکان) تولید می شد، اکنون در مدل های متعددی موجود است که از نظر شکل و اندازه متفاوت هستند. به هر حال، فضاهای اکثر خانه‌های مدرن همیشه بسیار کوچک هستند و توانایی بهینه‌سازی حتی یک قطعه مهم مبلمان، مانند آشپزخانه مدولار، اکنون به یک نیاز اولیه تبدیل شده است.

پس آیا تجهیز سینک 120 سانتی متری، آشپزخانه ای که تنها یک متر و هشتاد میز کار دارد، منطقی است؟ و بالعکس: آیا داشتن یک سینک با یک کاسه درست است، زمانی که یک آشپزخانه بزرگ در اختیار دارید؟

در واقع، انتخاب و خرید سینک تنها به فضایی که می‌توانیم تجهیز کنیم، مرتبط نیست، بلکه به عوامل دیگری مانند عادت‌های شخصی، هر نوع کاربری خاص، نوری که اتاق می‌تواند به آن تکیه کند، وجود یا عدم وجود ماشین ظرفشویی بستگی دارد. ، و غیره.

 

چه مدل سینک آشپزخانه بخریم؟

این سوال اما نمی تواند ساده یا پیش پا افتاده باشد و باید بر اساس یک مطالعه واقعی باشد که قبل از انجام یک مصاحبه دقیق با کاربران آینده آشپزخانه ای که در حال طراحی هستیم انجام شود. در واقع، سینک نمی تواند به تنهایی به عنوان یک عنصر انتخاب شود، بلکه باید به عنوان بخشی از یک پروژه کلی در نظر گرفته شود، که تمام پارامترهایی را که باید در یک آشپزخانه مدولار در نظر گرفته شود، در نظر می گیرد. بنابراین، این واقعیت که امروزه انواع مختلفی در دسترس است، نباید به عنوان یک مشکل تلقی شود، بلکه باید به عنوان یک فرصت برای بهره برداری از آن برای اطمینان از اینکه هر پروژه مانند یک پازل کامل تشکیل شده است، که در آن حتی پیش پا افتاده ترین عادات خانوادگی در آن وجود دارد، ضروری است.

اگر کمی آشپزی می کنید و در نتیجه استفاده محدود از سینک را تصور می کنید، انتخاب یک مدل به خصوص بزرگ بی فایده است. از طرف دیگر، اگر با وجود طراحی فضای کوچک، با نیاز زیادی به آشپزی مواجه شویم، باید راه حلی پیدا کنیم که نشان دهنده سازش منصفانه برای هر دو مشکل باشد.

در این مرحله، بیایید  در مورد مدل‌های مختلف سینک ظرفشویی که در بازار یافت می‌شوند، تا حد امکان جامع‌تر بررسی کنیم، از رایج‌ترین سینک‌هایی که به طور سنتی رایج‌ترین آن‌ها است، یعنی سینک با دو کاسه و سینی چکه‌کن، شروع کنیم. سپس با همه راه حل های دیگر مقابله کنید.

 

سینک تک کاسه با آبچکان

سینک تک کاسه با آبچکان

زمانی که برخلاف موردی که در پاراگراف قبلی به آن پرداخته شد، با یک آشپزخانه کوچک سروکار دارید، اما واقعاً نمی‌خواهید از راحتی فضای خاصی که در آن ظروف خیس قرار می‌گیرد دست بکشید، می‌توانید سینک را انتخاب کنید. وان با سینی چکه. این یکی از محبوب ترین راه حل ها در حال حاضر برای کسانی است که آشپزخانه کوچکی دارند اما مجهز به ماشین ظرفشویی هستند، زیرا در این مورد خاص می توان ظروف را در مخزن سینک موجود (که معمولاً اندازه گیری می کند) آبکشی مختصری انجام داد. حداقل 38 / 42 سانتی متر عرض) و سپس آنها را به طور موقت در سینی چکه در حالی که منتظر پر کردن ماشین ظرفشویی هستید قرار دهید. این نیز یک مورد واضح است که در آن بهینه سازی فضاها به دلیل اندازه بسیار کوچک بسیاری از آپارتمان های نوساز ضروری است. در آشپزخانه خانه های شهری کوچک. در همان فضای 120 سانتی متری که زمانی سینک با دو کاسه و سینی چکه انداز قرار داشت، اکنون مرسوم است که سینک ظرفشویی را با یک کاسه قرار می دهند، شاید ماشین ظرفشویی زیر سینی چکه انداز خود سینک قرار گیرد.

 

در مورد این وضعیت که در واقع کاملاً رایج شده است، لازم به توضیح است. مفهومی که اغلب درک آن دشوار است در این واقعیت نهفته است که ماشین ظرفشویی را می توان حداقل تا حدی در فضای اشغال شده توسط خود سینک قرار داد. این بدان معناست که در شمارش سانتی‌مترهای مورد نیاز برای قرار دادن سینک و ماشین ظرفشویی توکار، نباید آن‌ها را یکی به دیگری اضافه کنیم (مثلاً: سینک ظرفشویی 90 سانتی‌متری به مخزن به اضافه سینی چکه‌کن، به اضافه یک ماشین ظرفشویی 60 سانتی‌متری = کل 150 سانتی‌متر ) اما باید فقط فضای لازم برای قرار دادن کاسه سینک را به 60 سانتی متر ماشین ظرفشویی اضافه کنیم. از آنجایی که وان معمولاً در یک زیر سینک 60 یا 45 سانتی‌متری قرار می‌گیرد، این امکان را برای کابینت «سینک با ماشین ظرفشویی» فراهم می‌کند که فضایی معادل 105 یا 120 سانتی‌متر را اشغال می‌کند. در موارد نیاز واقعی، حتی می توان این فضا را تا 90 سانتی متر کاهش داد. اما برای این کار لازم است یک ماشین ظرفشویی 45 سانتی متری زیر سینی چکه تعبیه شود که با اضافه شدن به کابینت زیر سینک 45 سانتی متری (حداقل امکان دسترسی به اتصالات لوله کشی) اندازه گیری کلی به 90 سانتی متر خالص می رسد. . اندازه های این مدل سینک کمی متفاوت است و از اندازه استاندارد 90 سانتی متری که تاکنون ذکر شد (دقیقا 86 × 50) می تواند از حداقل 60 سانتی متر (با وان و سینی قطره چکه به حداقل رسیده) تا حداکثر متغیر باشد. 120 سانتی متر. در مورد دوم، که یافتن حقیقت بسیار نادر است، می‌توانید از هر دو وان (تا عرض 56 سانتی‌متر) و سینی چکه‌کن بیشتر استفاده کنید.

سینک ظرفشویی با یک کاسه و نیم

این مدل سینک ظرفشویی از تقاضای شدید مصرف کنندگانی متولد شد که برای کنار گذاشتن راحتی داشتن دو حوضه، ترجیح می دهند عرض یکی از این دو را به حداقل برسانند. در این مورد ما در واقع با نوعی "هیبرید" روبرو هستیم که در آن اندازه کلی سینک به حدود 100/105 سانتی متر می رسد و در آن یک وان با اندازه های معمولی (حدود 35/40 سانتی متر عرض) وارد می شود. ، یک سینی قطره چکان و یک وان سرویس کوچک در وسط. نظرات در مورد سودمندی واقعی این حفره مرکزی کوچک معمولی سینک های یک و نیم حوضه بسیار متفاوت است. کسانی هستند که آن را یک منبع ضروری برای آبکشی ظروف می دانند که پس از شستن در وان بزرگ، صبر می کنند تا در سینی چکه خشک شوند یا در ماشین ظرفشویی قرار گیرند. از طرفی کسانی هم هستند که این وان را برای این منظور کوچک می دانند و فقط برای نگهداری اسفنج یا لوله پاک کن از آن استفاده می کنند. در هر صورت یک نوع بسیار متداول در بازار فعلی است که به همین دلیل باید به درستی رعایت شود.

بیایید از یک فرض شروع کنیم: این نوع سینک که به عنوان پاسخی به کاهش مشخصی در فضای موجود، هم روی میز کار و هم در اندازه کلی هر آشپزخانه مدولار ایجاد شده است، این نوع سینک فقط باید توسط کسانی در نظر گرفته شود که واقعا فکر می کنند به آن نیاز دارند. اندازه واقعی کاسه دوم در واقع استفاده از آن را در آشپزخانه هایی که بدون ایجاد مشکل زیاد، می توان سینک با دو اندازه معمولی را در آن قرار داد، توجیه نمی کند. این در واقع می تواند به عنوان یک راه حل جایگزین در نظر گرفته شود اما تنها و منحصراً پس از در نظر گرفتن سایر راه حل های موجود.

 

شمارش قابل انجام در این مواقع بسیار ساده است: عرض کلی صفحه آشپزخانه آینده (میز کار) محاسبه یا اندازه گیری می شود، سانتی متر مورد نیاز برای اجاق گاز از آن کم می شود و در آن نقطه محاسبه می شود که چقدر است. فضایی که باید به سینک و "سطح پشتیبانی" اختصاص داده شود. اگر فضای کمی دارید و ماشین ظرفشویی در نظر گرفته شده است، سینک ظرفشویی نیز برای وان کافی است، اما اگر فضای بیشتری دارید، اما باز هم نمی توانید سینک دو لگنی را در خود جای دهید، این راه حل «متوسط» آسان تر است. با صرفه. مسئله مفید بودن "حوض دوم" در واقع در آن نقطه کاملاً ثانویه می شود: این عرض کلی سینک است، زیرا از 90 سانتی متر کلاسیک بیشتر است، که تفاوت را از نظر راحتی و راحتی ایجاد می کند. نه عرض واقعی حوضه دوم. از طرف دیگر، از آنجایی که یک سینک بزرگتر، ظرفیت آن برای مهار پاشش های تولید شده در مراحل شستشو بیشتر است، در بسیاری از موارد که در آن قرار دادن سینک با ابعاد سنتی واقعا امکان پذیر نیست، می توان روی یک سینک حساب کرد. سینک ظرفشویی که فقط 20 سانتی متر از عرض معمولی کمتر است (100 سانتی متر به جای 120 سانتی متر سینک با 2 کاسه به اضافه سینی چکه انداز) می تواند بسیار مفید باشد.

سینک ظرفشویی 3 کنج

سینک گوشه ای با کاسه های متقارن و نامتقارن

هنگام برخورد با مشکلات فضایی فزاینده، اغلب راه حل های بسیار مبتکرانه ای ارائه می شود که به سختی در شرایط عادی به دست می آمدند. این مورد سینک گوشه ای است، نوعی که در نیمه اول دهه 1980 وارد بازار شد و به دلیل ویژگی های خاص خود به سرعت گسترش یافت و قادر به حل بسیاری از مشکلات داخلی به خصوص در آشپزخانه های کوچک بود. بیایید با بررسی شکل آن شروع کنیم: اساساً یک چند ضلعی است که توسط دو مستطیل تشکیل شده است که در 90 درجه یکدیگر را قطع می کنند و یک مثلث حدوداً 20 سانتی متری از هر ضلع در قسمت پشتی آنها وجود ندارد. اقدامات آن به گونه ای طراحی شده است که اطمینان حاصل شود که سینک می تواند در یک کابینت پایه 90 × 90 ساخته شود (اگرچه این تقریباً هرگز اتفاق نمی افتد و بعداً خواهیم دید که چرا) و امکان بهره برداری تقریباً کامل از گوشه آشپزخانه را فراهم می کند. در واقع در این مدل از سینک، حوض ها در انتهای جانبی چند ضلعی قرار می گیرند و این امر فضای ذوزنقه ای شکلی را در عقب آزاد می کند که در آن یک سینی قطره چکه کوچک و شیر استفاده شده برای دو حوض وجود دارد.

در برخی موارد این فضای عقب نیز توسط یک مخزن بسیار کوچک اشغال می شود که بیشتر سینی چکه را اشغال می کند و واقعاً آن را به حداقل می رساند.

اخیراً مدل دیگری از سینک گوشه ای رایج شده است که در آن کاسه ها در موقعیت "نامتقارن" قرار می گیرند.

در این مورد خاص، ما خود را در مقابل مصنوعاتی می‌بینیم که شکل‌های آن کاملاً شبیه به موارد قبلی است، که در آن، حوض‌ها فقط در یک ردیف در یک طرف خود سینک قرار گرفته‌اند، در حالی که سینی چکه‌کن در آن قرار دارد. دیگری. این راه حلی است که مخصوصاً توسط کسانی که ترجیح می دهند کمی یکی از دو حوض (که در این مورد در قسمت پشتی سینک قرار دارد) قربانی کنند تا بتوانند از سینی قطره چکانی شایسته این نام استفاده کنند، قدردانی می شود. که تحت آن در صورت نیاز حتی می توان ماشین ظرفشویی را وارد کرد.

 

سینک گوشه ای در نهایت یکی از خاص ترین مدل های سینک موجود در بازار است و خاص بودن آن نه تنها به دلیل شکل آن، بلکه به دلیل نوع خاص بدنه آن و موقعیتی است که کاربر باید داشته باشد.

 

بیایید سعی کنیم بیشتر بفهمیم، با شروع از قرارگیری در داخل میز کار یک آشپزخانه مدولار گوشه ای، که برای این سینک از طریق ایجاد یک سوراخ چند ضلعی شکل درست در جایی که اتصال بین قسمت های بالایی که از هر دو طرف ایجاد می شود، اتفاق می افتد. آشپزخانه. این بلافاصله مشکلی را ایجاد می کند که خوب است از آن آگاه باشید. میزهای کار موسوم به "بار" (یعنی آنهایی مانند لمینت که در پانل های عرض 60 سانتی متر و به عمق پایه های آشپزخانه تولید می شوند) برای قرار گرفتن "در زاویه" از طریق "مفاصل" به هم متصل می شوند. که یک برش کوچک بین دو سطح کار ایجاد می کند. این برش کوچک، در حالی که همیشه در هنگام مونتاژ با چسب و سیلیکون به خوبی مهر و موم می شود، در مورد سینک گوشه ای داخلی می تواند برخی از مشکلات کوچک "آب بندی" ایجاد کند. این به دلیل عوامل متعددی است که در دراز مدت به دلیل نفوذهایی که به مرور زمان به داخل قسمت ضخیم و مبلمان زیرین می رسد، به خود مواد رویه آسیب می رساند. این بدیهی است که اگر از مواد موجود "در اسلب" استفاده کنید (مانند سنگ مرمر، گرانیت، کوارتز و HPL) که در آن اندازه دال هایی که در آن ساخته شده اند اجازه تولید قطعات گوشه های پیوسته را می دهد، این اتفاق نمی افتد. بنابراین بدون هیچ نوع اتصالی در قسمتی که قرار است سینک گوشه ای تعبیه شود و بنابراین عاری از مشکلات نفوذ است. در این حالت، در واقع، هر مفصلی در مرحله تولید از سوراخ فرورفتگی سینک گوشه ای خارج می شود تا از سلامت مواد محافظت شود.

در این مرحله، اجازه دهید به ویژگی های مربوط به موقعیت این نوع سینک در یک آشپزخانه مدولار معمولی نگاه کنیم. همانطور که گفتیم، اندازه های محصول (دقیقا 86 × 86 سانتی متر) به آن اجازه می دهد تا در یک کابینت 90 × 90 ساخته شود، اما این امر مستلزم ایجاد یک سینک فرعی است که اندازه درهای آن تنها 30 سانتی متر است. مشکل در این مورد اساساً دو خواهد بود: اولی مربوط به مونتاژ اتصالات سینک است زیرا بدیهی است که عبور از درها آنقدر محدود می شود که کار لوله کش را بسیار دشوار می کند (اگر نه غیرممکن). از طرف دیگر، مورد دوم به موقعیت ماشین ظرفشویی مربوط می شود. در واقع، در مورد فرورفتگی سینک گوشه ای، اگرچه «صرفه جویی» مشخصی در فضا در مورد میز کار باقی مانده غیرقابل انکار است، اما باید موقعیتی را در نظر گرفت که شخصی که از سینک استفاده می کند مجبور به انجام آن می شود.

 

برای نگهداری زمانی که ماشین ظرفشویی در کنار سینک قرار می گیرد. در واقع، به راحتی می توان تصور کرد که اگر فردی که در حال شستن ظروف است، بین دو طرف، توسط همان قسمت بالای گوشه ای که سینک قرار دارد و در سمت سوم، توسط ماشین ظرفشویی در داخل ظرفشویی مجبور شود، چقدر حرکات سخت می شود. موقعیت باز، آماده بارگیری. بنابراین، برای جلوگیری از مشکلات، خوب است به خاطر داشته باشید که برای راحت کردن سینک گوشه ای، کاملاً ضروری است که هر ماشین ظرفشویی حداقل 60 سانتی متر از گوشه خود قرار گیرد تا آزادی حرکت لازم در این موارد وجود داشته باشد. .

سینک ظرفشویی تک کاسه

سینک ظرفشویی تک لگن

انتخاب این مدل سینک تقریباً همیشه به دلایل کاملاً متضاد در مقایسه با مواردی است که به نفع سینک‌های قبلاً ساخته شده است. راه حل یک لگن واحد در واقع تقریباً در ابتدای گسترش اولین طراحی دکوراسیون آشپزخانه خاص رها شد که دهه ها استفاده از سینک با آبچکان رایج تر بود.

سینک‌های تک لگنی به عنوان نمونه‌ای در دوران باستان در نظر گرفته می‌شدند که از سنگ یا مرمر ساخته می‌شدند، تا آنجا که سینک‌های ظرفشویی با یک کاسه، در حالی که حتی پس از گسترش آشپزخانه‌های مدولار، همچنان به حیات خود ادامه می‌دهند، در نهایت به وسایلی خاص تبدیل شدند، که عمدتاً برای یک «کار حافظه» در نظر گرفته شده بودند، به‌ویژه در آشپزخانه‌های «کلاسیک» که مفید است.   

مطمئناً دقیقاً به همان "انگیزه زیبایی شناختی" است که سینک ظرفشویی با یک لگن اخیراً بسیار مد شده است زیرا بدون شک زیبا هستند.

اگرچه آنها در متنوع ترین اندازه ها وجود دارند، اما حسی از وسعت غیر قابل مقایسه را ایجاد می کنند که عمدتاً به دلیل عدم وجود جداسازی و متانت خطوط آنها است. یک وان ساده و منحصر به فرد، ساخته شده از متنوع ترین مواد، با ابعادی که می تواند از 40 تا 100 سانتی متر عرض داشته باشد. کوچک‌ها آن‌هایی هستند که برای مینی آشپزخانه‌ها و تمام فضاهایی در نظر گرفته شده‌اند که در آن‌ها نمی‌توان سینک ظرفشویی را که حتی با حداقل قطره‌های جانبی مجهز است، در آن قرار داد. بزرگ‌ها، از هشتاد تا 100 سانتی‌متر عرض، در عوض برای فضاهای بزرگ، آشپزخانه‌های بزرگ و مطبوع، چه مدرن و چه کلاسیک، در نظر گرفته شده‌اند، که در آن‌ها لازم است بتوان از «فرهنگی» زیربنایی و آن حس لوکس خاص لذت برد.

در واقع هیچ دلیل "عملی" در کسانی که این نوع انتخاب را انجام می دهند وجود ندارد... بله، بدون شک سینک ظرفشویی تک کاسه ای به راحتی قابل استفاده است، اما واقعاً چه کاربرد عملی می تواند داشته باشد، شستن ظروف به صورت یکجا. کاسه ای با عرض بیش از 80 تا 90 سانتی متر؟ به احتمال زیاد، راحتی بیشتری برای شستشو با استفاده از یک سینک دو لگنی سنتی با سینی چکه خوری به دست می آید ... اما بیایید سعی کنیم یک آشپزخانه مدرن باشکوه را تصور کنیم که مجهز به یک سینک دو کاسه ای بسیار معمولی، قدیمی و 120 سانتی متری است. ... و بلافاصله پس از آن بیایید به همان آشپزخانه فکر کنیم، اما در آن یک سینک تک لگن باشکوه به عرض شاید 100 سانتی متر خودنمایی می کند ... نتیجه نهایی قطعا متفاوت است و این دلیل موفقیت بزرگ و اخیر است. از این نوع سینک ظرفشویی که بدون شک به تنهایی قادر است زیبایی هر آشپزخانه ای را به شدت تغییر دهد.

وقتی صحبت از سینک های تک کاسه ای با ابعاد کوچک یا بسیار کوچک می شود، وضعیت کاملاً متفاوت است: در این صورت دلایل انتخاب در واقع همیشه به دلایل کمبود فضا مرتبط است. از این گذشته، به راحتی می توان درک کرد که قرار دادن سینک ظرفشویی تنها با عرض 40 یا 50 سانتی متر به جای سینک های معمولی 90 تا 120 سانتی متری "سنتی" چقدر راحت تر است، در حالی که فضاهای واقعا محدودی در دسترس دارید. و شما نمی توانید در جای دیگری "برش" کنید. در آن مرحله نیاز به بهینه‌سازی هر فضا می‌شود و با توجه به اینکه محصولات زیادی در بازار این امکان را می‌دهند، می‌توانید به راحتی سینک کوچکی را انتخاب کنید که به ما امکان می‌دهد در «میز کار» صرفه‌جویی کنیم، شاید در جاهای دیگر مفیدتر باشد. در واقع سینک هایی که برای این منظور ایجاد می شوند از حداقل سایز 35 سانتی متر تا حداکثر 55 سانتی متر می باشد که بزرگ ترین اندازه ای است که می توان در زیر سینک 60 سانتی متری قرار داد.

در هر صورت، چه بزرگ و چه کوچک، کسانی که سینک ظرفشویی تک لگن را انتخاب می کنند باید با تنها عیب واقعی آن، یعنی عدم وجود سینی چکه گیر مقابله کنند. خوشبختانه، با این حال، "ترفندهای" متعددی وجود دارد که امکان غلبه بر این مشکل کوچک را فراهم می کند. بیشترین مورد استفاده برای تجهیز سطح نگهدارنده آن با نوعی "چکه مصنوعی" است که از طریق استفاده از تخته برش یا هر سطح دیگری که بتواند زهکشی آب را حفظ کند ایجاد می شود. برای کسانی که می توانند روی یک حوضچه بزرگ حساب کنند، در عوض می توان خود سینک را به لوازم جانبی مشابهی مجهز کرد، که در آن نقطه، می توان آن را برداشته یا در صورت نیاز استفاده کرد بدون اینکه به زیبایی کلی سینک آسیبی وارد شود.

در نهایت، شاید پیش پا افتاده ترین راه حل، اما احتمالاً کاربردی ترین، استفاده از وان تنها به عنوان یک "ظرف" برای ظروف کثیف است، به طوری که می توان آنها را از زیر شیر عبور داد و مستقیماً داخل ماشین ظرفشویی قرار داد.

در نتیجه:

در این گشت و گذار کوتاه سعی کرده ایم تا به آن لوازم جانبی بسیار مهمی که همیشه سینک آشپزخانه بوده است، بپردازیم. با این حال، پایان نامه ما نمی تواند واقعاً یک پایان نامه کامل و جامع باشد، زیرا اگرچه امروزه می توانید تقریباً در مورد هر موضوعی به صورت آنلاین اطلاعات پیدا کنید، مهم است فراموش نکنید که اغلب شایستگی، تجربه و حرفه ای بودن است که تفاوت را ایجاد می کند. به خصوص در کارهای پیچیده و مفصلی مانند مبلمان و دکوراسیون. به همین دلیل، متخصصان فروشگاه دکوراسیون AE همیشه در فروشگاه خود در دسترس هستند تا به هرکسی که به آنها نیاز دارد، تمام اطلاعات لازم را برای اطمینان از زیبایی و کاربردی بودن هر قطعه مبلمان ارائه دهند. زیرا دقیقاً با انتخاب مناسب آن لوازم مهم مانند سینک ظرفشویی است که در نهایت می توان موفقیت یک مبلمان و دکوراسین خوب را رقم زد.

5/5 - (2 امتیاز)

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *